«Διαφωνούμε με το προτεινόμενο ωράριο, διότι από μελέτες που έχουν γίνει, αποδεικνύεται ότι η επισκεψιμότητα των χώρων είναι πολύ μεγαλύτερη, κατά τις ώρες λειτουργίας, που ισχύουν μέχρι σήμερα, απ’ ότι 15.00 με 17.00»
Στον κόμβο «Οδυσσεύς» του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού μπορεί να βρει κανείς πλήρη κατάλογο των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων της Ελλάδας.
Στη θέση Chotuna-Chornacap κοντά στην πόλη Τσικλάγιο του βόρειου Περού, οι αρχαιολόγοι ανέσκαψαν τον τάφο μιας ιέρειας ίσως του πολιτισμού Σικάν στην κοιλάδα Λαμπαγιέκ.
Ανησυχίες εκφράζονται ειδικότερα για τη δυνατότητα της Ιταλίας να προστατέψει τα μνημεία της εν μέσω ισχυρισμών ότι χρήματα που προορίζονταν για αποκαταστάσεις κατέληγαν στην τοπική μαφία.
Ένα υπόγειο υδραγωγείο, που κατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ., και φαίνεται ότι αποτελεί πρωτόλειο έργο του περίφημου Μεγαρίτη αρχιτέκτονα Ευπαλίνου, έφεραν στο φως οι ανασκαφές της Γ’ ΕΠΚΑ.
Η παρουσία στοιχείων που αντιστοιχούν σε διαφορετικές περιόδους καθώς και οι λατρευτικές εγκαταστάσεις καθιστούν τον λόφο «Φάμπρικα» ένα μοναδικό σύνολο.
Οι Ελβετοί αρχαιολόγοι έχουν καταπιαστεί με την ταύτιση των σκελετικών καταλοίπων του ιερέα και πολιτικού ηγέτη Γκέοργκ Γιένατς, ο οποίος πολέμησε στον Τριακονταετή Πόλεμο.
Η λαθρανασκαφή έγινε μπροστά στον βράχο Καστρί, στον οποίο είναι λαξευμένα τα δυο περίφημα μνημειακά ανάγλυφα του Ηρακλή με την Αθηνά και του Ασκληπιού με την Υγεία.
Μάγισσες που καταπίνουν λίμνες, ευγενικές πριγκίπισσες και περίεργα όντα ήρθαν στο φως ως πρωταγωνιστές 500 νέων παραμυθιών, τα οποία ανακαλύφθηκαν ύστερα από 150 χρόνια σε ένα αρχείο στο Ρέγκενσμπουργκ της Γερμανίας.
Το Πανεπιστήμιο του Exeter (H. B.) προκηρύσσει θέση διδάσκοντα (lecturer) στο αντικείμενο της κλασικής φιλολογίας και της αρχαίας ιστορίας με έμφαση στην εκπαίδευση και την έρευνα.
Ξένοι καλλιτέχνες των οποίων το έργο αντανακλά την κοινωνία έτσι όπως διαμορφώνεται και επηρεάζει τους δημιουργούς, θα παρουσιαστούν αλφαβητικά στον νέο κύκλο συναντήσεων με την Κατερίνα Ζαχαροπούλου.
Οι περιγραφές των εθίμων του πανηγυριού όπως διασώθηκαν σε γραπτές μαρτυρίες από το 1835 από περιηγητές που ήρθαν στην Αράχωβα, επιβεβαιώνουν την αυθεντικότητα του αραχωβίτικου πανηγυριού που έχει μείνει αναλλοίωτο στο χρόνο.