Οι κειμενικές, εικονογραφικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες σχετικά με τα παιδικά παιχνίδια δείχνουν ότι οι Βυζαντινοί θεωρούσαν την παιδική ηλικία ως μια περίοδο παιχνιδιού, ένα διάστημα στο οποίο τα παιδιά άρχιζαν να γνωρίζουν τον κόσμο, να αποκτούν κοινωνικές δεξιότητες και να διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους.