Το θέμα της ολοκλήρωσης των αρχαιολογικών εργασιών στη Ροτόντα και της απόδοσης του μνημείου στο κοινό της πόλης συζήτησε το ΔΣ του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του ΑΠΘ, σε πρόσφατη συνεδρίασή του.
Δύο καίρια ερωτήματα που αφορούν το χάλκινο άγαλμα το οποίο έχει αποδοθεί στον Πραξιτέλη, έναν από τους σημαντικότερους γλύπτες της αρχαιότητας, θέτει η καθηγήτρια Κλασικής Τέχνης και Αρχαιολογίας, Τζένιφερ Νιλς.
Τα παιδιά διασκεδάζουν μαθαίνοντας τα ιερογλυφικά γράμματα των αρχαίων Αιγυπτίων με κατασκευές μοναδικές, διαδραστική αφήγηση παραμυθιού και άλλες εκπλήξεις.
Ο γενικός συντονισμός του έργου γίνεται από τη Γενική Γραμματέα του ΥΠΠΟΑ και η υλοποίησή του από τη Γενική Διεύθυνση Αναστήλωσης, Μουσείων και Τεχνικών Έργων.
Με τρεις σημαντικούς ομιλητές από το χώρο των μαθηματικών, των εικαστικών και της ιστορίας, ξεκινούν οι διαλέξεις στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης το 2016.
Η διατήρηση ή όχι και η χρήση της Δημοτικής Αγοράς Χαλκίδας έχουν αποτελέσει σημείο σφοδρής αντιπαράθεσης μεταξύ του δήμου και μερίδας της τοπικής κοινωνίας.
Κόρες και σύζυγοι, ελεύθερες και δούλες, Αυγούστες και κοινές θνητές, ευυπόληπτες και πόρνες, παρελαύνουν μέσα από την αφήγηση των ονείρων και την εξήγηση των συμβόλων.
Τα μέλη του Συμβουλίου αποφάσισαν τον μη χαρακτηρισμό ως μνημείων της ημιδιώροφης πτέρυγας του κεντρικού κτιρίου, που χτίστηκε το 1950 επί της οδού Κοτυαίου, καθώς και του τριώροφου τμήματος του κεντρικού κτιρίου επί της οδού Τιμ. Φιλήμονος.
Τις πρώτες αναφορές για το κάστρο και τα επί μέρους κτίσματα τις γνωρίζουμε από τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, ο οποίος πέρασε από την πόλη περίπου στα μέσα του 17ου αιώνα.
Το έργο «Γυναίκες στην αυλή» που εκλάπη περιλαμβανόταν σε έκθεση με τίτλο «Ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης και η εποχή του» που φιλοξενείται σε χώρο της Πινακοθήκης.
Η ζωγράφος Εύη Σαραντέα παρουσιάζει για πρώτη φορά 39 ζωγραφικές αναπαραστάσεις αρχαίων Ελλήνων ποιητών, φιλοσόφων, στρατηγών, ιατρών, πολιτικών και άλλων επιφανών, βασιζόμενες σε αρχαία γλυπτά τους.
Οι εικόνες, που χρονολογούνται στο 1620 και είναι Κρητικής τεχνοτροπίας, συλήθηκαν, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, από το τέμπλο του παρεκκλησίου του Αγίου Ιακώβου στο χωριό Τρίκωμο.
Μέσα από τη σπάνια Συλλογή Χαρτών του Μουσείου, που εικονίζουν την Ενετική οχύρωση της πόλης της Λευκωσίας, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ενημερωθεί και να εμπλουτίσει τις γνώσεις του σχετικά με τον σχεδιασμό και το κτίσιμο των τειχών.
Μετά την καταγραφή και την ταξινόμηση του υλικού σε κατηγορίες, αναγνωρίστηκαν επτά κεραμικές κατηγορίες: με πλαστική, εγχάρακτη, εμπίεστη διακόσμηση, μονόχρωμη, πορτοκαλέρυθρη, αμαυρόχρωμη και πορτοκαλέρυθρη με γραπτή μελανή στιλπνή διακόσμηση.
Η αξία της ηετιώνειας οχύρωσης έγκειται, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι μπορεί κανείς να «διαβάσει» πάνω της την εξέλιξη της οχυρωματικής τέχνης, όπως αυτή εξελίχθηκε για να αντιμετωπίσει τις νέες πολιορκητικές τεχνικές.
Στους αρχαιολογικούς χώρους, κατά το εννεάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου του 2015, παρατηρήθηκε αύξηση των επισκεπτών κατά 4,8% και των εισπράξεων κατά 3,4%.