Διάσπαρτα στον Ελαιώνα των Μεγάρων, αφιερώματα τοπικών οικογενειών, τα βυζαντινά εκκλησάκια επιζούν ως μάρτυρες της ιστορίας της Μεγαρίδας κατά τη Μεσοβυζαντινή και την Υστεροβυζαντινή περίοδο. Τρία από τα ναΰδρια γειτονεύουν. Είναι ο Χριστός (12ος αι.), ο Άγιος Αθανάσιος (13ος αι.) και ο Άγιος Γεώργιος (12ος αι.). Απλοί τετρακιόνιοι ναοί, σταυροειδείς εγγεγραμμένοι με τρούλο. Παρά τη φθορά του χρόνου παραμένουν όσο ελκυστικοί υπήρξαν για τους περιηγητές του 17ου αιώνα που τους πρόσεξαν.