Το Παρίσι της Μπελ Επόκ, μια πόλη σε διαρκή μεταμόρφωση, όπου η τέχνη συναντά την καθημερινή ζωή και η αφίσα κατακτά τον δημόσιο χώρο, ζωντανεύει στην έκθεση «Belle Époque», που παρουσιάζει το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή στο Μουσείο του στην Αθήνα έως τις 15 Φεβρουαρίου 2027.

Η έκθεση περιλαμβάνει περίπου 90 έργα 15 σημαντικών καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων οι Ανρί ντε Τουλούζ-Λοτρέκ (Henri de Toulouse-Lautrec), Άλφονς Μούχα (Alfons Mucha), Τεοφίλ-Αλεξάντρ Στανλέν (Théophile-Alexandre Steinlen), Πιερ Μπονάρ (Pierre Bonnard), Μορίς Ντενί (Maurice Denis) και Φελίξ Βαλοτόν (Félix Vallotton). Εκτός από αφίσες, παρουσιάζονται σχέδια, ελαιογραφίες και παστέλ.

Η έκθεση επικεντρώνεται στις δεκαετίες 1880-1900, όταν η τελειοποίηση της έγχρωμης λιθογραφίας επέτρεψε τη μαζική διάδοση της καλλιτεχνικής αφίσας. Οι δρόμοι του Παρισιού γέμισαν με πολύχρωμες εικόνες που διαφήμιζαν θεάματα, καμπαρέ, προϊόντα και νέες μορφές ψυχαγωγίας, μετατρέποντας τον αστικό χώρο σε μια υπαίθρια γκαλερί.

Οι καλλιτέχνες αξιοποίησαν τις δυνατότητες του νέου μέσου, δημιουργώντας τολμηρές συνθέσεις με έντονα χρώματα και πρωτοποριακές γραφιστικές λύσεις. Η αφίσα ξεπέρασε σταδιακά τον διαφημιστικό της χαρακτήρα και αναδείχθηκε σε αυτόνομη μορφή τέχνης, αλλά και σε πολύτιμο τεκμήριο της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της εποχής.

Ξεχωριστή θέση κατέχει ο κόσμος του θεάματος. Η Μονμάρτρη, το Moulin Rouge, τα Folies-Bergère και τα παρισινά καφέ-κονσέρ αποτέλεσαν χώρους καλλιτεχνικού πειραματισμού, ενώ χορεύτριες, τραγουδιστές και ηθοποιοί έγιναν αναγνωρίσιμες μορφές χάρη στις αφίσες των σημαντικότερων δημιουργών.

Παράλληλα, η έκθεση αναδεικνύει τις αντιφάσεις της Μπελ Επόκ. Πίσω από την εικόνα της ευημερίας και της ανεμελιάς βρίσκονταν οι κοινωνικές ανισότητες, οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης της εργατικής τάξης και οι πολιτικές συγκρούσεις. Η τεχνολογική πρόοδος, η ανάπτυξη των μεταφορών, ο ηλεκτροφωτισμός και η εμφάνιση νέων καταναλωτικών συνηθειών διαμόρφωναν μια κοινωνία που άλλαζε με ταχύτατους ρυθμούς.

Η σκηνογραφία της έκθεσης ανασυνθέτει την ατμόσφαιρα του Παρισιού στα τέλη του 19ου αιώνα, αναδεικνύοντας τη σχέση της καλλιτεχνικής αφίσας με τον δημόσιο χώρο. Την παρουσίαση συμπληρώνουν φωτογραφικά τεκμήρια, κυρίως από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και το Musée Carnavalet – Histoire de Paris, καθώς και κινηματογραφικά αποσπάσματα της εποχής.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι πρώτες ταινίες Les colleurs d’affiches («Οι αφισοκολλητές») των αδελφών Λιμιέρ και Défense d’afficher («Απαγορεύεται η αφισοκόλληση») του Ζορζ Μελιές.

Την επιμέλεια της έκθεσης υπογράφουν η Μαρία Κουτσομάλλη-Moreau, Υπεύθυνη Συλλογής του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, και η Marina Ferretti Bocquillon, Επίτιμη Επιστημονική Διευθύντρια του Musée des impressionnismes στο Ζιβερνί.

Την έκθεση συνοδεύει εκτενής τρίγλωσσος κατάλογος (ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά), με αναλυτικά λήμματα και τεκμηρίωση των έργων.