Έντονη κριτική για τις τελευταίες εξελίξεις στην κατασκευή εναέριου αναβατορίου στον ιστορικό οικισμό της Μονεμβασιάς ασκεί, με δελτίο Τύπου, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ). Ο Σύλλογος επισημαίνει ότι το έργο περιορίζεται στην προμήθεια του εξοπλισμού, χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι εγκαταστάσεις που απαιτούνται για την υποδοχή και τη λειτουργία του, ενώ η χρηματοδότησή του μεταφέρεται αποκλειστικά σε εθνικούς πόρους.

Σύμφωνα με τον ΣΕΑ, με την απόφαση του υφυπουργού Οικονομικών της 11ης Σεπτεμβρίου 2026, το φυσικό αντικείμενο του έργου τροποποιείται και περιορίζεται στην προμήθεια των βαγονιών. Παράλληλα, το έργο απεντάσσεται από το Ταμείο Ανάκαμψης και επιβαρύνει αποκλειστικά τους εθνικούς πόρους με ποσό 5.018.394,46 ευρώ.

Η προθεσμία ολοκλήρωσης μετατίθεται για τον Οκτώβριο του 2026. Ο Σύλλογος χαρακτηρίζει την προθεσμία «εντελώς ανέφικτη», καθώς, όπως αναφέρει, οι επί τόπου εργασίες έχουν προ πολλού σταματήσει.

Κατά τον ΣΕΑ, η εξέλιξη αυτή δικαιώνει όσους είχαν καταγγείλει το έργο ως «μία πλημμελώς οργανωμένη επιχείρηση», που θα στρεφόταν εναντίον του ίδιου του ιστορικού οικισμού, της μοναδικής φυσιογνωμίας του και «του απείραχτου φυσικού βράχου της Πελοποννήσου». Ο Σύλλογος χαρακτηρίζει, επίσης, τη μέριμνα της Πολιτείας για την αγορά εξοπλισμού «σε μία ανύπαρκτη εγκατάσταση» ως «μία άλλη σκανδαλώδη παράμετρο σε ένα έργο αδιευκρίνιστων σκοπιμοτήτων».

Οι προτεραιότητες για την προστασία του ιστορικού οικισμού

Με αφορμή την πρόσφατη έκρηξη σε οικία της Πλάκας, στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, ο ΣΕΑ υπογραμμίζει ότι η Πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίζει τους ιστορικούς οικισμούς με βασικούς άξονες τη διατήρηση της φυσιογνωμίας τους και την εξασφάλιση ποιοτικών υποδομών για τη διαβίωση των χρηστών τους.

Στην περίπτωση της Μονεμβασιάς, ο Σύλλογος προσδιορίζει ως αναγκαίες παρεμβάσεις την προστασία από φυσικούς κινδύνους, όπως οι πυρκαγιές, με σχέδια διαφυγής, τη βελτίωση των δικτύων υδροδότησης και αποχέτευσης, καθώς και την καλύτερη πρόσβαση στο Κάστρο από τον οικισμό της Γέφυρας.

Όπως καταγγέλλει, το τελεφερίκ επιβλήθηκε ως έργο που δεν εξυπηρετεί καμία από αυτές τις προτεραιότητες. Υποστηρίζει, ακόμη, ότι το δικαίωμα πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα, ενώ στην Άνω Πόλη δεν υπάρχει οργανωμένο δίκτυο διαδρομών.

Ο ΣΕΑ θεωρεί ότι το τελεφερίκ αποδείχθηκε ανεπαρκώς σχεδιασμένο και ότι η τύχη του παραμένει αδιευκρίνιστη. Στο δελτίο Τύπου παραλληλίζει τον σχεδιασμό του με τη «μαυρογιαλούρικη αντίληψη “Θα σας κάνουμε γεφύρια. Μα δεν έχουμε ποτάμια”», επισημαίνοντας ότι το έργο εμπλέκει κατοίκους, επαγγελματίες, ακόμη και εργαζομένους στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, σε «αδιέξοδες διαδρομές».