Για 2000 χρόνια, το αρχαίο κουφάρι του πλοίου αποσυνθέτονταν θαμμένο σε βαθιά, λασπωμένα νερά, κοντά στην ιταλική ακτή. Όλοι ήξεραν ότι ήταν εκεί καθώς για πάνω από 80 χρόνια οι ντόπιοι ψαράδες μάζευαν τμήματα ρωμαϊκών αντικειμένων και αγγείων στα δίχτυα τους. Τέτοια  ευρήματα δεν είναι ασυνήθιστα στα ιταλικά νερά, που είναι γεμάτα από θησαυρούς χιλιάδων ετών. Αυτά όμως τα αντικείμενα έλεγαν μια διαφορετική ιστορία και ήταν τόσο καλή ώστε να προσελκύσει το ενδιαφέρον της αρχαιολογικής κοινότητας και ενός αστυνομικού διοικητή που τέθηκε επικεφαλής μιας καταδυτικής ομάδας στην πόλη της Γένοβας.

Ο Αντισυνταγματάρχης Φραντζέσκο Σκιλάρντι (Francesco Schilardi) επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, που εντόπισε το ναυάγιο, αναφέρεται ως «Top-gun των ωκεανών» από τα μυστικά που αυτός και η ομάδα του αποκαλύπτουν εντοπίζοντας και ερευνώντας ναυάγια και θησαυρούς. Αυτή τη φορά, η ομάδα, που περιλάμβανε αρχαιολόγους του κράτους και ιστορικούς, ήταν τόσο σίγουρη ότι η θάλασσα κοντά στην πόλη Βαράτσε της Λιγουρίας έκρυβε κάτι ιδιαίτερο που μπήκαν σε περισσότερα έξοδα απ’ ό,τι συνήθως: χρησιμοποίησαν ένα υποβρύχιο, ένα ρομπότ και εξελιγμένο εξοπλισμό χαρτογράφησης και εντοπισμού, μαζί με τα αποτελέσματα εκτεταμένων ιστορικών ερευνών της περιοχής.

Η προσπάθεια ξεπληρώθηκε με την εύρεση αυτού που περιγράφουν ως «ένα από τα πιο σημαντικά του είδους τους». Επρόκειτο για ένα ρωμαϊκό πλοίο 2000 ετών, θαμμένο μεταξύ 70 και 100 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και θωρακισμένο με στρώματα λάσπης, το οποίο υπόσχεται να αποκαλύψει μυστικά του τρόπου ζωής στη Ρώμη και σε άλλες περιοχές τον 1ο αι. μ.Χ.

Η εύρεση του πλοίου, που μετέφερε τρόφιμα και υπολογίζεται ότι περιείχε 200 κεραμικούς αμφορείς, κάποιες φορές με  πώματα ανέπαφα, έστειλε κύματα ενθουσιασμού στην αρχαιολογική κοινότητα καθώς το πλοίο και το περιεχόμενό του είναι αξιοσημείωτα καλοδιατηρημένο.

«Είναι κατάλοιπο μεγάλης αξίας», ανέφερε ο Σκιλάρντι στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica. Πηγαίνει πίσω, είπε, στη ρωμαϊκή εποχή της Δημοκρατίας και της Αυτοκρατορίας, όταν η Ρώμη εμπορευόταν με της χώρες της Μεσογείου, κυρίως την περιοχή της σημερινής Ισπανίας και όταν η θάλασσα της Λιγουρίας ήταν νευραλγικό σημείο στο σταυροδρόμι του ρωμαϊκού εμπορίου.

Οι θαλάσσιες οδοί της περιοχής χρησιμοποιούνταν από τους Ρωμαίους για να εξάγουν τρόφιμα, μεταξύ των οποίων μέλι, μπαχαρικά και κρασί, από την ύστερη περίοδο της Δημοκρατίας μέχρι την πρώιμη εποχή του Αυγούστου.

Στον ιταλικό τύπο ο Σκιλάρντι εμφανίζεται επίσης να λέει ότι η καλή διατήρηση του φορτίου ίσως συντελέσει στην αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών για τη δίαιτα της εποχής εκείνης που θα συμπληρώσουν το πολιτιστικό και εμπορικό προφίλ της περιόδου. Αναφέρει επίσης ότι το βάθος όπου βρέθηκε το ναυάγιο και η λάσπη που το περιβάλλει συντελεί στο πόσο σίγουροι είμαστε για την καλή του διατήρηση.

Οι Αρχές έχουν σήμερα περικυκλώσει την περιοχή για να την προστατέψουν από κυνηγούς θησαυρών ενώ οι ειδικοί ερευνούν τις πιθανότητες χρηματοδότησης (ιδιωτικής και κρατικής) για τη συνέχιση των μελετών.

Η έρευνα συνεχίζεται με τους αρχαιολόγους να ενθουσιάζονται καθώς το σόναρ τοςυ αποκαλύπτει ότι η λάσπη που σκεπάζει το ναυάγιο ίσως κρύβει περισσότερους θησαυρούς.