Το άρθρο αναφέρεται στα πιστεύω και τις συμπεριφορές γύρω από το κακό μάτι, όπως εκδηλώνονται στις προ-γαμήλιες τελετουργίες των Ελλήνων μεταναστών από το Καστελόριζο στο Περθ της Αυστραλίας. Το πρωτότυπο εθνογραφικό υλικό που παρουσιάζεται εδώ προέρχεται από επιτόπια έρευνα στο Περθ κατά την περίοδο 1984-1986.

Η ανάλυση εστιάζεται στο ρόλο που παίζει το κακό μάτι αφενός στη διαμόρφωση της εθνοτικής κουλτούρας των Καστελοριζιών, δηλαδή της ξεχωριστής πολιτισμικής τους ταυτότητας στο ευρύτερο αυστραλιανό κοινωνικο-πολιτισμικό πλαίσιο, και αφετέρου στη μετάδοση της κουλτούρας και της ταυτότητας αυτής από τη μια μεταναστευτική γενιά στην άλλη.

Το πρώτο μέρος του άρθρου διερευνά την έννοια του κακού ματιού, τη διάδοση και τις διαχρονικές του εκδηλώσεις, και παρουσιάζει κριτικά μερικές από τις πιο έγκυρες ερμηνείες του.

Στο δεύτερο μέρος το κακό μάτι εξετάζεται στο πλαίσιο των προ-γαμήλιων τελετουργιών των Καστελοριζιών μεταναστών και των απογόνων τους που έχουν εγκατασταθεί στο Περθ, έχοντας σχηματίσει μια ανθηρή κοινότητα από τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα. Δυο διαβατήριες, προ-γαμήλιες τελετουργίες, «τα βοτάνια» και «τα μουσουκάρφια» (γαρύφαλλα), εξετάζονται ως προς τους τρόπους  με τους οποίους εκφράζουν, αναπαράγουν, μεταδίδουν και τροποποιούν καστελοριζίτικες πολιτισμικές αξίες και σύμβολα που περιστρέφονται γύρω από την έννοια του κακού ματιού. Το κακό μάτι είναι η έννοια που ενώνει αυτά τα άτομα σε μια κοινότητα «στη βάση μιας κοινής μορφής, και όχι απαραίτητα ενός κοινού νοήματος», όπως γράφει ο Antony Cohen. Κάποιοι Καστελοριζιοί δεύτερης ή τρίτης γενιάς ενδέχεται να απορρίπτουν ανοιχτά την ιδέα του κακού ματιού ως πρόληψη. Ωστόσο, επιτελούν τελετουργίες που ενσωματώνουν και εκφράζουν αυτή την ιδέα.

Επιπλέον, ακόμα κι όταν αυτά τα άτομα συνειδητά απορρίπτουν την ιδέα του κακού ματιού, πολιτισμικές αξίες και συμπεριφορές, όπως είναι ο ανταγωνισμός και το κουτσομπολιό, συνεχίζουν να εκδηλώνονται ανάμεσα στους Καστελοριζιούς, χαλκεύοντας έτσι μια συνέχεια που εγγυάται τη διατήρηση μιας ιδιαίτερης ηθικής κοινότητας, με την ευρεία έννοια του όρου, μέσα στον κόσμο της νεοτερικότητας.