Προμηθέας, ο τιμωρημένος επαναστάτης, ο δημιουργός των ανθρώπων. Αφού τους έπλασε, τους πρόσφερε το ανεκτίμητο δώρο της φωτιάς. Το μέσο της μετουσίωσης, της μεταμόρφωσης της ύλης και της ζωής τους, της μοίρας τους εντέλει. Μια φιλεύσπλαχνη, αλτρουιστική, ανιδιοτελής ύβρις.
Ο πίνακας που απεικονίζει τον Προμηθέα Λυόμενο βρέθηκε ξανά στο Τατόι. Είχε έρθει η ώρα να μιλήσει ξανά για την ελευθερία, για την ανακούφιση που αυτή φέρνει, για τη γαλήνη και τη σιωπή που ακολουθούν. Ο ήρωας απεικονίζεται στην κορυφαία αυτή στιγμή και γίνεται σύμβολο. Αυτούς που έχουν ανάγκη να τον δουν, αυτούς που πρέπει να σπάσουν τα δεσμά τους, το μήνυμά του θα τους βρει. Ελευθερία.
Η λέξη —έστω και παρετυμολογικά— λέει να έρχεσαι, να περνάς απ’ όπου αγαπάς. Να μπορείς ν’ ακολουθήσεις την επιθυμία, τη φυσική ροή της ζωής. Η ελευθερία αλλάζει τα πάντα. Τη γεύση που έχει η ζωή, την ένταση των εμπειριών, την υφή τους. Το συναίσθημα είναι απόλυτο και μεθυστικό. Η ψυχή αγαλλιάζει. Δεν υπάρχει επιστροφή στην εποχή πριν από αυτήν. Υπάρχει μόνο πορεία προς τα εμπρός. Όταν τη γεύεται κανείς αποζητάει όλο και περισσότερη. Σε όλους τους τομείς. Καθολική, ανόθευτη ελευθερία.
