Ο φάρος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1864, ενώ η περιοχή ήταν υπό την κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Εντάχθηκε στο Ελληνικό Φαρικό Δίκτυο το 1915.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε σβηστός.
Το 1944 επαναλειτούργησε στο πλαίσιο ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου με την τοποθέτηση αυτόματου πυρσού ασετιλίνης.
Το 1948 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες επισκευής και προσθήκης νέων δωματίων στο φάρο, ενώ τοποθετήθηκαν και νέα φωτιστικά μηχανήματα ασετιλίνης.
Το 1963 ο φάρος ηλεκτροδοτήθηκε και λειτουργεί ως επιτηρούμενος.
Ο φάρος εκτός από τη φωτιστική πηγή διέθετε και ειδικό σύστημα ηχητικών σημάτων (μπουρούδες) το οποίο ετίθετο σε λειτουργία όταν επικρατούσε ομίχλη στην περιοχή. Αποτελείται από λιθόκτιστο στρογγυλό πύργο επί ισόγειας οικίας φαροφυλάκων. Η οικία αποτελείται από καθιστικό, διάδρομο, ένα υπνοδωμάτιο, κουζίνα, τουαλέτα και μηχανοστάσιο.
Η σημερινή κατάσταση του φάρου είναι πολύ καλή.