Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς τρόπους παραγωγής υλικών αντικειμένων. Κάθε υλική κατασκευή είναι προϊόν κοινωνικών πρακτικών που συνδέουν τις εκτάσεις γης με τις τεχνικές και την τέχνη. Κάθε υλική κατασκευή αντανακλά τη σχέση και τα όρια ανάμεσα στην αυτάρκεια και την ανταλλαγή υλικών και γνώσεων μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων. Κατά συνέπεια, κάθε υλικό αντικείμενο αποτελεί έκφραση των σχέσεων τοπικής και παγκόσμιας παραγωγής, των διεθνών δρόμων του εμπορίου και, φυσικά, του ελέγχου τους. Οι υλικές κατασκευές, τις οποίες καλούμε τεχνουργήματα, αλλά και ο σχεδιασμός και η υλοποίησή τους ως τεχνογνωσιακών πεδίων, εμπλέκονται δομικά στους ανταγωνισμούς (οικονομικούς, γεωπολιτικούς) της γνώσης, της γης, της παραγωγής, της παγκόσμιας διακίνησης εμπορευμάτων. Οι υλικές κατασκευές και άρα ο σχεδιασμός προϋποθέτουν τεχνογεωγραφικές κοσμοπολιτικές και αποτελούν κοσμοπολιτικές τεχνογεωγραφίες.