Γίνε μέλος
Αποστολή με email
Το email σας *
email φίλου *
CAPTCHA *
CAPTCHA Code *
Ανανέωση CAPTCHA
Μήνυμα
* υποχρεωτικά πεδία
Αποστολή
Community
Δείτε το προφίλ μου
Η Μαδαγασκάρη αποικήθηκε από γυναίκες
Last update: 29/03/2012 11:08

Μια μικρή ομάδα τριάντα γυναικών φαίνεται ότι αποίκισε τη Μαδαγασκάρη, το μεγάλο νησί Α. της Αφρικής. 

Το νησί ήταν παραδόξως ένα από τα τελευταία σημεία του κόσμου που κατοικήθηκε. Η παράδοση θέλει πληθυσμούς από την Ινδονησία, ίσως εμπόρους που κινούνταν στον Ινδικό Ωκεανό, να το πρωτοκατοικούν στα μέσα της 1ης χιλιετίας μ.Χ. . 

Μια νέα όμως μελέτη του μιτοχονδριακού DNA κατοίκων από διάφορες κοινότητες της χώρας έδειξε ότι ναι μεν οι πρόγονοί τους ήταν Ινδονήσιοι αλλά όχι έμποροι: Επρόκειτο για τριάντα γυναίκες οι οποίες είχαν βρεθεί, άγνωστο πως, 5.000 μίλια μακριά από την πατρίδα τους. 

Οι επιστήμονες απορούν ακόμη για τη φύση του ταξιδιού των 30 γυναικών. Μπορούσαν από μόνες τους να ναυλώσουν ένα σκάφος, την εποχή που τα πληρώματα στα πλοία της Ινδονησίας έφταναν τα 500 άτομα; Το ταξίδι ήταν εκούσιο  ή ατύχημα; Το μεγαλύτερο αίνιγμα όμως ήταν ο ρόλος των ανδρών. Αν και φυσικά πρέπει να υπήρχαν κάποιοι άνδρες που ταξίδεψαν μαζί τους, πόσοι ήταν αυτοί; 

Οι επιστήμονες έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους για την αποκρυπτογράφηση του αινίγματος. 

Για περισσότερα δείτε εδώ.

Αρχαιολόγοι και αυτοκριτική
Last update: 23/03/2012 12:30

O μέσος Αμερικανός δεν καταλαβαίνει τη διαφορά μεταξύ του επιστήμονα αρχαιολόγου και του κυνηγού θησαυρών. Αυτή είναι η άποψη του αρχαιολόγου- ανθρωπολόγου του Πανεπιστημίου του Αρκάνσας των ΗΠΑ Jamie Brandon ο οποίος παρατηρεί σε άρθρο στο προσωπικό του blogότι στην άγνοια αυτή δεν έχει μερίδιο μόνο το αμερικανικό κοινό αλλά και οι επιστήμονες.

«Τι κάνω;», «Γιατί αυτό είναι σημαντικό;». Πρόκειται για δύο ερωτήματα στα οποία οι επιστήμονες θα έπρεπε να μπορούν να απαντήσουν αν ήθελαν πραγματικά το αντικείμενό τους να είναι σεβαστό από το ευρύ κοινό. Με αφορμή αυτό, ο Brandon δείχνει τους σκοπέλους που εμποδίζουν την επιστημονική γνώση να φτάσει στο κοινό, μέσα από μια σειρά αναφορών σε άρθρα και blogs. Ανάμεσα σε αυτούς κατατάσσει τον αρνητισμό προς τη διεπιστημονικότητα (ως εμπόδιο για την «κατασκευή» καριέρας), την άρνηση των «φτασμένων» επιστημόνων να εμπλακούν σε ενέργειες εξάπλωσης της γνώσης στο κοινό αλλά και την κοινή παραδοχή ότι πρέπει να βρεθεί ένας «φωτεινός παντογνώστης» κατάλληλος να περάσει τα μηνύματα της επιστήμης με τρόπο που θα έχει απήχηση. Και ελάχιστοι ακαδημαϊκοί – με το βαρύ πρόγραμμα και τις απαιτήσεις του ινστιτούτου όπου εδρεύουν – έχουν χρόνο και ενέργεια για τέτοια δραστηριότητα.

Καλεί λοιπόν άτομα και ινστιτούτα να δώσουν πρωτεύοντα ρόλο στην πρακτική δημόσιας επιστήμης – π.χ. δημόσιας αρχαιολογίας – αλλά, πριν κατηγορήσουν το κοινό για άγνοια, να κάνουν την αυτοκριτική τους.

«Αν είμαστε δυσαρεστημένοι με τέτοιες τηλεοπτικές εκπομπές  (ενν. Diggers, AmericanDiggerή ακόμη και TimeTeam) πρέπει να αναρωτηθούμε ‘Πώς πρέπει να φαίνεται το δημόσιο πρόσωπο της αρχαιολογίας;’ και ‘Πώς θα φτάσουμε εκεί;’. Οπότε όλοι πρέπει να ρωτάμε τους εαυτούς μας συχνά ‘Τι έχω κάνει πρόσφατα για να πω στους ανθρώπους τι κάνω και γιατί είναι σημαντικό;’»

Δείτε το άρθρο του James Brandon εδώ

H Google αποκρύπτει τη Βαβυλώνα
Last update: 21/03/2012 12:43

Απίστευτο και όμως αληθινό. Ο αρχαιολογικός χώρος της Βαβυλώνας δεν φαίνεται στους Google Maps όπως αποκαλύπτει πρόσφατο δημοσίευμα όπου αναφέρονται δέκα τοποθεσίες τις οποίες ο δημοφιλής διαδραστικός χάρτης δεν απεικονίζει με λεπτομέρεια. 

Συγκεκριμένα, η θέση αναφέρεται στον αριθμό 9 του καταλόγου. Η λακωνική δήλωση συνοδεύεται από φωτογραφία όπου φαίνεται του λόγου το αληθές, καθώς το γεωγραφικό ανάγλυφο της ευρύτερης περιοχής διακόπτεται από μαύρες κηλίδες. 

όσο μυστήριο και αν φαίνεται αυτό πάντως, είναι γνωστό ότι η Google εξελίσσει τις υπηρεσίες της και πράγματα που τώρα δεν φαίνονται μπορεί να φανούν στο μέλλον – το ίδιο έχει γίνει στο παρελθόν με τοποθεσίες στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη όπου τοπωνύμια δεν δίνονταν, για να εμφανιστπο’υν ξαφνικά κάποια μέρα…

Το τί γίνεται με τον συγκεκριμένο χάρτη όμως ας το αφήσουμε σε ειδικούς στους ψηφιακούς χάρτες! 

O υφαντής που τάφηκε σαν βασιλιάς
Last update: 21/03/2012 10:07

Ήταν μόλις δεκατεσσάρων ετών όταν πέθανε. Τρεφόταν φτωχά και έπασχε από ελονοσία. Στη σύντομη ζωή του εργάστηκε σαν υφαντής για κάποιο ταφικό θρησκευτικό καθίδρυμα. 3.200 χρόνια μετά το θάνατό του, το σώμα του, που δεν είχε μουμιοποιηθεί, βρέθηκε σε μια περίτεχνη σαρκοφάγο, με παραστάσεις θεοτήτων και πολύχρωμα σχέδια.

Ο λόγος για τον Νακχτ, ένα αγόρι που έζησε στην Αίγυπτο και προβληματίζει τους ειδικούς. Πώς ένα τόσο φτωχό παιδί τάφηκε τόσο περίτεχνα; Η ταφή εξετάστηκε και τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο Τορόντο του Καναδά. Σύμφωνα λοιπόν με την ερευνήτρια  Gayle Gibson η σαρκοφάγος δεν ήταν σε δεύτερη χρήση, όπως θα περίμενε αρχικά κανείς. Είναι μάλιστα πολύ «προσωπική» καθώς διαθέτει άφθονες απεικονίσεις του Νακχτ μαζί με θεότητες. Χαρακτηριστικό είναι ότι, στο κάτω μέρος της σαρκοφάγου, η φιγούρα της Ίσιδας που εμφανίζεται συνήθως εκεί έχει αντικατασταθεί με εκείνη της Νηίθ, θεάς που θεωρούνταν προστάτιδα των υφαντών.

Στη λύση του αινίγματος του Νακχτ ίσως βοηθάει ένα σχόλιο της ερευνήτριας Kathleen Cooney (UCLA), η οποία παρατήρησε ότι όλο το όνομα του νεκρού, όπως αναφέρεται στη σαρκοφάγο ήταν Ουεσερκαουρέ Νακχτ – το οποίο σημαίνει «ο Ουεσερκαουρέ είναι δυνατός». Το Ουεσερκαουρέ είναι όμως η προσωνυμία του φαραώ Σετνάκχτ, πρώτου φαραώ της 20ης δυναστείας, που φέρεται να έβαλε τάξη στο χάος που επικράτησε τα τελευταία χρόνια δράσης της 19ης δυναστείας. Πρότεινε λοιπόν ότι μπορεί να υπήρχε κάποια σχέση ανάμεσα στο μικρό υφαντή και στον φαραώ. Τί όμως;  Ήταν ο νεκρός κάποιος βασιλικός απόγονος; Το επάγγελμα και η κακή ζωή του δεν συστήνουν κάτι τέτοιο. Ούτε έχουμε πληροφορίες για την οικογένειά του και τι στάση κράτησε κατά την εποχή της ανόδου του Σετνάκχτ.

Το γιατί τάφηκε ο μικρός Νακχτ στην περίτεχνη σαρκοφάγο του θα συνεχίσει να αποτελεί μυστήριο. Ένα μυστήριο που ελπίζουμε ότι οι μελλοντικοί αιγυπτιολόγοι θα μπορέσουν κάποτε να λύσουν, αν αποκωδικοποιήσουν τον τρόπο ζωής των «ταπεινών» της Αιγύπτου.

 

Κείμενο από History of Ancient World (29/03/2011)

 

 

Πώς ορίζεται η Ακαδημαϊκή Κοινότητα;
Last update: 20/03/2012 09:32

Για ζωντανή αναμετάδοση της διάλεξης κάντε κλικ εδώ
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη της Ερευνητικής και Ακαδημαϊκής Κοινότητας

Η παραπάνω ειδοποίηση εμφανίζεται σε πρόσφατη ανακοίνωση για κάποια σημαντική αρχαιολογική διάλεξη. Πρόκειται για μια διάλεξη με θέμα ενδιαφέρον για όσους ασχολούνται συστηματικά ή μη με τον πολιτισμό των ανθρώπων που έζησαν πριν από εμάς. Και θα μπορούσε, με βάση τα τεχνικά μέσα που υπάρχουν, να είναι ανοικτή σε όλους. 

Εντούτοις, η πορόσβαση είναι «μόνο για τα μέλη της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας». Πόσο μεγάλη είναι όμως αυτή η «κοινότητα»; . Και πώς ορίζεται; Γιατί αν είναι να την περιορίσουμε μόνο σε όσους έχουν κάποια συνάφεια με ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια – όπου μέσω servers μπορεί να δίνεται δικτυακή πρόσβαση  –  ένα μεγάλο μέρος της μένει στην «απ έξω». Τί γίνεται π.χ.με όλους εκείνους  τους αρχαιολόγους των ΕΠΚΑ, τους έκτακτους και συμβασιούχους, τους απόφοιτους Πανεπιστημίων που μπορεί να θέλουν ή να κάνουν ανεξάρτητη έρευνα; Τους επαγγελματίες αρχιτέκτονες που μπορεί να συνεχίζουν να ενδιαφέρονται για τα επιστημονικά τεκταινόμενα στο χώρο τους; Αυτοί δεν έχουν πρόσβαση. Δεν πρέπει να έχουν; 

Αν όλοι οι παραπάνω μπορούν να διαθέτουν με βάση το λειτούργημά τους, κάρτα ελευθέρας εισόδου σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, πρέπει να έχουν πρόσβαση και εδώ. Και αυτό σε περίπτωση που η πρόσβαση δεν θα μπορούσε να είναι, για οικονομικούς λόγους και μόνο, εντελώς ελεύθερη για όλους. Όπως και να είναι, η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν πρέπει να ορίζεται ως ένα κλειστό club  μελών. Πρέπει να είναι ανοικτή γιατί διαφορετικά η γνώση που παράγει δεν θα έχει άμεσους αποδέκτες. 

 

Αρχαιο-ακτιβισμός
Last update: 14/03/2012 12:17

Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότεροι αρχαιολόγοι και άλλοι «σκαπανείς του πολιτισμού» για να το πλατύνω λίγο – αφήνουν για λίγο τις ανασκαφές τους μαχόμενοι για σκοπούς πιο «υψηλούς»…

Ο λόγος φυσικά για τις διάφορες «εκκλήσεις» (petitions) που εμφανίζονται συνήθως με δίκαιη αφορμή τα όσα γίνονται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες και πλήττουν τα πολιτισμικά κατάλοιπα άλλων εποχών. Πολιτικές και κοινωνικές ταραχές, επιχειρησιακά συμφέροντα, απλητία απλών πολιτών, εγκληματικές ενέργειες είναι συνήθως οι αφορμές που καθιστούν τον αρχαιολόγο ακτιβιστή. 

Τελευταίο περιστατικό η φοβερή λεηλασία του αρχαιολογικού χώρου της Εl Hibeh,  στην Αίγυπτο, για τη σωτηρία της οποίας απευθύνει έκκληση η αρχαιολόγος Dr. Carol Redmount, που εργάζεται εκεί.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε στο http://www.pasthorizonspr.com/index.php/archives/03/2012/massive-looting-at-el-hibeh-egypt

Επίσης, ας μην ξεχνάμε την προσπάθεια των Αλέξανδρου Τσάκου και Ενριέτε Χάφσως-Τσάκος για τη διάσωση αρχαιοτήτων στο Σουδάν (πατήστε εδώ), τη μακρόχρονη προσπάθεια διάσωσης του χώρου του ιερού της Αγροτέρας Αρτέμιδος (πατήστε εδώ) καθώς και η προσπάθεια στήριξης της Βικαλαίας Βιβλιοθήκης (πατήστε εδώ)

 

 

 

 

 

 

Πόσο διαχρονικό είναι το κλασικό;
Last update: 13/03/2012 12:43

H πρόσφατη επίσημη έκκληση μιας οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων «να αφαιρεθεί η «Θεία Κωμωδία», του Δάντη από τα σχολικά προγράμματα στις χώρες όπου διδάσκεται» όπως γράφει η Καθημερινή, λόγω ρατσιστικών αναφορών που περιέχει εναντίον των Εβραίων και των ομοφυλοφίλων προκάλεσε δικαίως το μένος ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού. Πώς μπορεί να κατηγορείται ένα κλασικό έργο για προσβολή των σύγχρονων ηθών; 

Το φαινόμενο δεν είναι νέο. Πριν τον Δάντη, κάτι παρόμοιο συνέβη πριν από κάποια χρόνια με το έργο του Μαρκ Τουαίν που επικρίθηκε πριν από κάποια χρόνια για την αναφορά σε προσβλητικά επίθετα σε άτομα της μαύρης φυλής αν και αυτό που πραγματικά στήριζε ήταν η φιλία πέρα από φυλές και κοινωνικές τάξεις. Το ίδιο συνέβη και με την πολυγραφότατη, πάλαι ποτά αγαπημένη συγγραφέα των παιδιών Ένιντ Μπλάιτον, της οποίας το έργο έχει καταδικαστεί ως υποθάλπον «ταξικά στερεότυπα«. Ας σκεφτούμε όμως ότι έγραψε στα μέσα του περασμένου αιώνα!

Πέρα από την επικίνδυνη έκφραση της πολιτικής ορθότητας που υποκρύπτει το περιστατικό, μήπως θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε τί το κατέστησε κλασικό και να διαβάσουμε πίσω από τις γραμμές; Γιατί ο καλλιτέχνης είναι παιδί της εποχής του. Μεγαλώνει με τα στερεότυπα της εποχής του τα οποία όμως χρησιμοποιεί κατά τέτοι τρόπο στο έργο του ώστε να στηρίξει αξίες πανανθρώπινες και διαχρονικές – και εκεί έγκειται η διαχρονικότητά του. Από την άλλη πλευρά οι καιροί αλλάζουν, όπως και ορισμένες αξίες. Επανεξετάζονται, αναθεωρούνται και αλλάζουν. 

Αντί λοιπόν να αντιμετωπίζουμε τα κλασικά έργα ως αυθεντίες, θα ήταν σοφότερο να  αναλογιζόμαστε για το τί τα κατέστησε κλασικά. Και πώς μπορούν να μιλήσουν στη δική μας εποχή. 

Βρείτε το κείμενο της Καθημερινής εδώ

Γιατί το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;
Last update: 09/03/2012 11:28

Δύο πράγματα συνέβησαν σήμερα. Το ένα είναι η ημερίδα  «Αρχαιολογική έρευνα και διαχείριση του αρχαιολογικού υλικού» που διοργανώνει η Ένωση Αρχαιολόγων «Ηώς». Το άλλο είναι το κείμενο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων που αφορά στην αποστασιοποίησή του από την «Ηώ» ως μια «αμιγώς ιδιωτική πρωτοβουλία που κυοφορήθηκε εν κρυπτώ, χωρίς να δώσει την δυνατότητα στην επιστημονική κοινότητα των αρχαιολόγων να συνδιαμορφώσει το καταστατικό της, ώστε να δικαιολογηθεί ο άκρως παραπλανητικός τίτλος της».

Γνωρίζοντας τόσο τις πρωτοπόρες κινήσεις του ΣΕΑ αλλά και την προσφορά στην αρχαιολογία αρκετών από τα μέλη της «Ηούς», μπορούμε να πούμε ότι και στους δύο φορείς υπάρχουν άνθρωποι με μεράκι και αγάπη για τον πολιτισμό που επιθυμούν να στηρίξουν την ελληνική αρχαιολογία. Αφού λοιπόν ο στόχος είναι κοινός, γιατί η εσπευσμένη προσπάθεια αποστασιοποίησης του παλαιότερου φορέα από τον νεότερο;

Είναι αλήθεια ότι ο αρχαιολογικός κλάδος, όπως και κάθε «σινάφι», βρίθει από προσωπικούς και επαγγελματικούς ανταγωνισμούς. Και στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, οι αρχαιολόγοι χωρίζονται από το σύστημα σε ομάδες – άνεργοι, άνεργοι πρώην συμβασιούχοι, άνεργοι πρώην έκτακτοι, έκτακτοι που εργάζονται για άγνωστο διάστημα,  μόνιμοι των ΕΠΚΑ με κομμένους μισθούς, έφεδροι που ξεριζώνονται από τις θέσεις που υπηρέτησαν με συνέπεια για χρόνια, πανεπιστημιακοί που βλέπουν τα κονδύλια της έρευνάς τους να εξανεμίζονται, λίγοι που εργάζονται με αβέβαιο μέλλον και πολλοί που δεν εργάζονται… Ο ανταγωνισμός εντείνεται. Και φέρνει γκρίνια. Και η γκρίνια φέρνει μουρμούρα. Και η μουρμούρα φέρνει φθόνο. Εκείνων που εργάζονται με λίγα στη θέα επιτυχημένων εθελοντών, εκείνων που δεν εργάζονται μπροστά σε μια πρωτοποριακή ιδιωτική πρωτοβουλία, του παλιού προς τον νέο, του «απ’ έξω» προς τον «μέσα» και πάει λέγοντας…

Όλοι όμως είμαστε αρχαιολόγοι και ο σκοπός μας είναι κοινός. Αρκετοί ήμασταν μέρος ενός συστήματος που τώρα καταρρέει. Σήμερα, ας μένουμε πιστοί στους στόχους μας και με ανοιχτό μυαλό ας δοκιμάσουμε νέες λύσεις. Ας υποστηρίξουμε και τις προσπάθειες άλλων συναδέλφων για το σκοπό αυτό. Διαφορετικά η ελληνική αρχαιολογία θα υποβιβαστεί σε πεδίο μάχης αντικρουόμενων προσωπικών συμφερόντων. Και ως γνωστόν οι πόλεμοι είναι μεν η αρχή για καινούριους κόσμους αλλά όσοι πολεμούν σε αυτούς χάνονται.

Δημόσιες διαλέξεις: όταν το κοινό δεν είναι έτοιμο…
Last update: 06/03/2012 12:34

Οι αρνητικές αντιδράσεις του κοινού στις παρουσιάσεις των Γ. Χαμηλάκη και Δ. Πλάντζου στην πρόσφατη εκδήλωση για την «Βιογραφία της Ακρόπολης» συζητήθηκαν πολύ. Μόλις χτες μιλούσα για το θέμα με φίλη και εκλεκτή συνάδελφο που παραβρέθηκε στην επεισοδιακή εκδήλωση, για να δω σήμερα δύο και τρία σχετικά δημοσιεύματα σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας!

Γεγονός είναι όμως ότι τέτοιες αντιδράσεις δεν αποτελούν φαινόμενο για τις εκδηλώσεις της νεοπαγούς Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών. Δεν θα ξεχάσω τις αντιδράσεις του κοινού – που όμως ήταν πολύ λιγότερο – σε μια από τις πρώτες εκδηλώσεις της Στέγης. Το θέμα είχε να κάνει με τους Περσικούς Πολέμους και επιχειρούσε να φέρει κοντά ελληνική και περσική γραμματεία για το θέμα. Και εδώ, τις πρωτοποριακές και έγκριτες παρουσιάσεις διαδέχθηκαν άκαιρα και άτοπα σχόλια από το κοινό. Ποιοι όμως ήταν στο πάνελ και ποιοι στα καθίσματα; Ηλικιακά, ο μέσος όρος των ομιλητών μπορεί να έφτανε και το μισό εκείνου των ακροατών. Κι ενώ οι πρώτοι είχαν ήδη σημαντικό επιστημονικό και συγγραφικό έργο, οι δεύτεροι μπορεί μόλις και μετά βίας να διέθεταν πτυχίο πανεπιστημίου, το οποίο αποκτήθηκε πριν τη μεταπολίτευση. Χάσμα γενεών – τυπικών και επιστημονικών – χώριζε τους μεν και τους δε. Οι πρώτοι «τρέχουν με 1.000», οι δεύτεροι δεν είναι έτοιμοι να τους ακολουθήσουν, δε μπορούν και δεν θέλουν να τους καταλάβουν. Εξανίστανται γιατί «τα έχουν μάθει αλλιώς». Το ίδιο συνέβη και στις παρουσιάσεις Πλάντζου-Χαμηλάκη, το ίδιο και σε άλλες εκδηλώσεις της Στέγης. 

Το θέμα είναι ότι το κοινό που μέχρι σήμερα συχνάζει σε τέτοιες εκδηλώσεις είναι ανάλογο. Πέρα από τον φοιτητή και τον σχετικό επιστήμονα που παρακολουθεί, ο οποιοσδήποτε εργαζόμενος ή οικογενειάρχης – στην ακμή του – (η γενιά 15-44 που λέει και η τηλεόραση) δεν έχει το χρόνο, το κουράγιο ή το ενδιαφέρον να παραστεί σε ανάλογες διοργανώσεις. Έτσι, μέχρι σήμερα οι ομιλητές δημοσίων διαλέξεων- πολλοί συνταξιούχοι επιστήμονες οι ίδιοι – εξέφραζαν το κοινό αυτό. Του έδιναν αυτό που ήθελε να ακούσει. Σήμερα όμως κάτι αλλάζει και η Στέγη Γραμμάτων με τα ιντριγκαδόρικα θέματά της πρωτοστατεί στην αλλαγή αυτή των τάσεων στη δημόσια διάλεξη. 

Έτσι, δεν σημαίνει ότι οι ομιλητές πρέπει να τροποποιούν τις ομιλίες τους ανάλογα με το ώριμο κοινό τους. Μπορούν όμως να έχουν κατανόηση για τις αντιδράσεις του. Μην πετάμε λοιπόν πέτρες στους αγαπητούς ακροατές. Απλά ας τους βοηθήσουμε να σκεφτούν διαφορετικά. Άλλωστε κάποιος κάποτε είπε «γηράσκω αεί διδασκόμενος»…

Τουρκία: αξιολόγηση αρχαιοτήτων με ερωτηματικό
Last update: 05/03/2012 10:56

Η ανακοίνωση της Τουρκίας ότι «έργα τέχνης που δεν χρησιμοποιούνται από τα μουσεία μπορεί μετά την παρέλευση ενός έτους να πωληθούν» σοκάρει τους αρχαιολόγους στη γείτονα χώρα και σε όλον τον κόσμο. Αρχαιολόγοι και δημοσιογράφοι, μεταξύ των οποίων και η κ. Μαρία Θερρμού του «Βήματος» μιλούν για «λογική μπακάλη» των τουρκικών κρατικών παραγόντων πολιτισμού, φοβούμενοι ότι αν η επίμαχη πολιτική θα εφαρμοστεί στους γείτονές μας, πολύ σύντομα θα χτυπήσει και τη δική μας πόρτα. 

Πέρα από αυτό όμως, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος, πολύ πιο σοβαρή. Αν παρακολουθήσουμε την πολιτική της Τουρκίας στο θέμα των αρχαιοτήτων, η χώρα έχει διακριθεί τον τελευταίο καιρό για τον ηγετικό της ρόλο – και τις επιτυχημένες της προσπάθειες – στο θέμα της διεκδίκησης και επιστροφής αρχαιοτήτων από το εξωτερικό. Αν αυτό δεν αντιφάσκει με τις τελευταίες αποφάσεις περί «πωλήσεων» τότε μπορεί να ερμηνευθεί ως εξής: η αρχαιολογική πολιτική της «γείτονος» εστιάζει στο να φέρνει «σημαντικές αρχαιότητες» στο έδαφός της, εξοβελίζοντας ταυτόχρονα άλλες, που κρίνονται, άγνωστο πως, ως λιγότερο «ενδιαφέρουσες» από τους υπευθύνους των μουσείων της! Αυτό χωρίς να αναφέρουμε ότι διάφορες αρχαιότητες μικρού μεγέθους που με δόξα και τιμή θα εισέρχονταν στην Τουρκία για να αυξήσουν τον αριθμό διαφόρων «επαναπατρισθέντων» μπορεί να φύγουν και πάλι για τις ξένες αγορές, έχοντας τελικά αποφέρει στον γείτονά μας και οικονομικό και πατριωτικό όφελος. 

Αν όμως η αρχαιολογική και μουσειολογική διαδικασία φτάσει να ορίζεται από προπαγανδιστικά εθνικά και οικονομιά οφέλη, δεν γυρνά η αρχαιολογία 200 χρόνια πίσω; 

SOS για τον αρχαίο ναό της Αγροτέρας Αρτέμιδος
Last update: 02/03/2012 10:03

Ο αρχαιολογικός χώρος όπου βρίσκονται τα θεμέλια του παριλίσσιου ιωνικού ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος, από τις σημαντικότερες ιστορικά αρχαιολογικές τοποθεσίες στο κέντρο των Αθηνών κινδυνεύει. O λόγος είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης από τους εκάστοτε Υπουργούς πολιτισμού, να προσκομίσουν το τίμημα για την απαλλοτρίωση του χώρου, την περαιτέρω ανασκαφή, ανάδειξη και απόδοση του στους πολίτες των Αθηνών.

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έχει γνωμοδοτήσει 7 φορές σε διάρκεια 40 χρόνων για την άμεση απαλλοτρίωση, προστασία και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου.

Οι κυβερνήσεις έχουν το χρέος να προστατεύουν την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και να την αποδίδουν στις γενεές που ακολουθούν.

Για να ζητήσετε κι εσείς από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την βουλή των Ελλήνων και όλες τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες να δράσουν υπέρ της προστασίας του χώρου αυτού, υπογράψτε στο παρακάτω link

http://www.artemisagrotera.org/gr/petition.asp

Δημοφιλή Blogs
Αποτρίχωση ή πώς να μη μοιάζουμε με τα ζώα
από Anna Archaeologist
Η μόδα είναι η τάση που έχει ο άνθρωπος να επεμβαίνει στη φύση. Ωστόσο, η τριχοφυΐα έχει λόγο ύπαρξης.
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου
από EviKapa Αρχαιολόγος, MS · Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου-Αύγουστος 2009
Αρχείο Blog
2018
2013 (10)
2012 (39)