Γίνε μέλος
Αποστολή με email
Το email σας *
email φίλου *
CAPTCHA *
CAPTCHA Code *
Ανανέωση CAPTCHA
Μήνυμα
* υποχρεωτικά πεδία
Αποστολή
Community
   από Anna Archaeologist
Δείτε το προφίλ μου
Διακοπές στο παρελθόν
Last update: 31/07/2013 08:58

Η ανάγκη για αλλαγή τόπου κατοικίας και περιβάλλοντος είναι αταβιστική ανάγκη στον άνθρωπο. Έχουμε στο DNAμας τη μνήμη από το ξεκίνημα ως τροφοσυλλέκτες – κυνηγοί – νομάδες. Μετά την μόνιμη εγκατάσταση και τη δημιουργία πόλεων οι ηγεμόνες – βασιλείς μόνο, είχαν κάστρα σε διάφορα νευραλγικά σημεία της επικράτειας τους για να την ελέγχουν και να την υπερασπίζονται. Μαζί τους έπαιρναν στις μετακινήσεις τους, αυλικούς, βοηθητικό προσωπικό και στρατό για την υπεράσπιση και για να μην μένει πίσω όλη η δύναμη και κάνουν εξεγέρσεις.

Κάποια στιγμή οι ανώτεροι άρχοντες αποκτώντας δύναμη και πλούτο μιμήθηκαν τον ανώτερο άρχοντα – βασιλιά και έφτιαξαν κάστρα, απόκτησαν κτήματα, δεύτερη κατοικία και βέβαια φρουρά. Είναι γνωστή η αγάπη των Ρωμαίων για τις βίλες και τους κήπους τους, όπου μετά την ενεργό ζωή πήγαιναν να ησυχάσουν.

Τα κάστρα της Γαλλίας και οι αναγεννησιακές βίλλες της Ιταλίας είναι τα κατάλοιπα αυτού του τρόπου ζωής. Ο πολύς κόσμος, ο λαός είχε άλλη διέξοδο. Γι’ αυτούς υπήρχαν τα προσκυνήματα και οι γιορτές. Η επίσκεψη στους Δελφούς, στο μαντείο των οποίων πρόστρεχαν άνθρωποι από όλα τα μέρη του τότε γνωστού κόσμου είναι ένα από αυτά, όπως και η παρακολούθηση των Ολυμπιακών Αγώνων. Αργότερα έχουμε τον Αγ. Ιάκωβο της Κομποστέλας (Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, Ισπανία) όπου πηγαίνουν οι Χριστιανοί από όλες τις «δυτικές χώρες», το προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και τα τοπικά ιερά και πανηγύρια.

Τη νοοτροπία των αστών περιγράφει με οξυδέρκεια και χιούμορ ο Κάρλο Γκολντόνι (1706 – 1793) στην Τριλογία του Παραθερισμού όπου δείχνει την εύπορη κοινωνική τάξη της Βενετίας να κάνει θυσίες να στερείται (κρυφά) στην καθημερινότητα προκειμένου να πάει η οικογένεια για παραθερισμό, προς επίδειξη στους γείτονες τους.

Στα τέλη του 18ου αιώνα, η βιομηχανική επανάσταση συγκεντρώνει σε ασφυκτικά οικοδομημένες πόλεις, εργατικά από όλες τις περιοχές της χώρας.

Οι μόδες είναι καθορισμένες για τον τρόπο ζωής έτσι βλέπουμε πως οι μορφωμένοι άνδρες από νωρίς ταξίδεψαν και κατέγραψαν τα αξιοθέατα και τον τρόπο ζωής  των χωρών που επισκέπτονται (βλ. Κ. Σιμόπουλος, Ξένοι Ταξιδιώτες στην Ελλάδα, 4 τόμοι, Αθήνα 2008) ορισμένοι αποτυπώνουν τοπία και μνημεία, άλλοι που είχαν την οικονομική δυνατότητα έπαιρναν μαζί τους ζωγράφους και αρχιτέκτονες ακόμα και ο Παυσανίας έγραψε τον πρώτο τουριστικό οδηγό της Ελλάδας.

Με την αλλαγή του τρόπου ζωής, τον 19ο αιώνα έγινε του σειρμού οι «ανήσυχοι» και μορφωμένοι άνθρωποι να κάνουν περιηγήσεις ανά τον κόσμο αυτοί ονομάστηκαν gldoe trotters καθώς πολλοί έκαναν συχνά πραγματοποιώντας μεγάλες διαδρομές το γύρο  του κόσμου (βλ. Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες του Ιουλίου Βέρν (1872).

Σήμερα το είδος αυτό του τουρισμού έχει αντικατασταθεί από τα γραφεία με ξεναγό.

Με τον εκδημοκρατισμό των όρων διαβίωσης οι εργάτες αρχίζουν να παίρνουν «διακοπές» (διακοπή από την εργασία) οπότε η επιστροφή στα πάτρια εδάφη σημαίνει σύσφιξη των οικογενειακών δεσμών.

 Με την οικονομική άνεση που έρχεται σιγά σιγά, οι εργάτες αποκτούν  τη δυνατότητα μετακίνησης. Τα συνδικάτα βοηθούν στη ρύθμιση των όρων διακοπής εργασιών… και οι διακοπές γίνονται νόμος. Στη Ελλάδα, ο Δεκαμενταύγουστος, γιορτή της Παναγίας, είναι η ευκαιρία για περισσότερο κόσμο να επισκεφτεί συγγενείς ενώ οι καλοκαιρινές διακοπές (παραθερισμός) σήμερα έχει χαρακτήρα διαπολιτισμικό. Η μαζική μεταφορά με άνεση και φθηνά εισητήρια επιτρέπει σε πολύ κόσμο να κάνει μεγάλα ταξίδια. Ορισμένοι προορισμοί είναι πλέον must(μάστ), απαραίτητοι για την ταξική τοποθέτηση των ατόμων. Τα κράτη έχουν Υπουργείο Τουρισμού και στα έσοδα τους μεγάλο μέρος προέρχεται από τους ξένους επισκέπτες.

Στα καθ’ ημάς, η ελληνική λογοτεχνία παρέχει σημαντικές περιγραφές για τη συνήθεια του παραθερισμού στις αρχές του 20ου αι. Η Μαργαρίτα Λυμπεράκη στα «Ψάθινα Καπέλα» αλλά και ο Κώστας Ταχτσής στο «Τρίτο Στεφάνι» αναφέρονται στη χρήση εξοχικών στην Κηφισιά και στα Μεσόγεια από τους ήρωες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου μεταφέρεται και η κοινωνική ζωή της Αθήνας. 

Λεπτομερέστατες περιγραφές για τις διακοπές των μεγαλοαστών και μεσοαστών Ελλήνων της πρώιμης μεταπολεμικής περιόδου παρέχει ο Δ. Ψαθάς στη «Μαντάμ Σουσού» του. Εκεί, η μεγαλομανής ηρωίδα, λαχταρώντας τον τρόπο ζωής των πλουσίων Αθηναίων, διακηρύσσει στους γείτονές της ότι πρόκειται να πάει διακοπές στο Πήλιο, τόπο παραθερισμού των μεγαλοαστών. Στην πραγματικότητα επισκέπτεται το Μεγάλο Πεύκο, όπου παραθερίζουν μεσοαστοί χρησιμοποιώντας σκηνές ή κάποτε και δέντρα τα οποία… ενοικιάζουν. Φτωχότερη και από τους φτωχούς, η ηρωίδα καταλήγει να διασκεδάζει άθελά της με τα καμώματά της τους συγκατασκηνωτές της, ενώ συναντάται επίσης να προσπαθεί να κολυμπήσει στη θάλασσα –με κωμικά και πάλι αποτελέσματα.

Ο Άγγελος που καπνίζει… στο Νεοχώρι Πηλίου
Last update: 18/07/2013 11:22

Μια πηλιορείτικη εκκλησία, σαν όλες τις άλλες που υπάρχουν στο βουνό των Κενταύρων, θα μου πείτε. Ίσως να είχατε δίκιο, αν δεν κοιτάζατε με προσοχή τον ανάγλυφο διάκοσμο στην εξωτερική πλευρά του Ιερού.

Μια σειρά από μαρμάρινες ανάγλυφες πλάκες στολίζει την ανατολική πλευρά της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου του Νεοχωρίου, μιας εκκλησίας των μέσων του 18ου αιώνα, αγιογραφημένης από τον Παγώνη, με ωραία αρχιτεκτονική.

Ο πρωτότυπος διάκοσμος αποτελείται από μια σειρά από στρογγυλοπρόσωπους Αγγέλους, ο καθένας με διαφορετικό χαρακτήρα. Ένας είναι γελαστός και πλαισιώνεται από σταυρούς, άλλος είναι σκεφτικός κι έχει στα αριστερά του έναν ρόδακα, ενώ άλλος κραδαίνει σπαθί στο αριστερό του χέρι και με το δεξί κρατά ένα φίδι.

Ο πιο πρωτότυπος όμως είναι εκείνος που καπνίζει μια μακριά πίπα ενώ στα αριστερά του ένα πουλί που κάθεται σε κλαδάκι βάζει το ράμφος του στην πίπα, σαν για να φάει τον καπνό, και ένα άλλο πουλί διακοσμεί το κενό ανάμεσα στην πίπα και το σαγόνι του Αγγέλου.

Το μνημείο αυτό κινδυνεύει να καταστραφεί γιατί οι τοίχοι του έχουν πια αρχίσει να ανοίγουν. Οι κάτοικοι του Νεοχωρίου (Δήμος Αφετών) έχουν ήδη συγκεντρώσει τα χρήματα για την αναπαλαίωσή του, αλλά η Αρχαιολογική Υπηρεσία αργοπορεί να εγκρίνει τις εργασίες, γεγονός που το θέτει σε κίνδυνο.

Δυστυχώς κατά την επίσκεψή μου μπόρεσα να δω μόνο το εξωτερικό της εκκλησίας, η οποία ήταν κλειδωμένη λόγω φθορών, για λόγους ασφαλείας.

Δημοφιλή Blogs
Αποτρίχωση ή πώς να μη μοιάζουμε με τα ζώα
από Anna Archaeologist
Η μόδα είναι η τάση που έχει ο άνθρωπος να επεμβαίνει στη φύση. Ωστόσο, η τριχοφυΐα έχει λόγο ύπαρξης.
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου
από EviKapa Αρχαιολόγος, MS · Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου-Αύγουστος 2009
Αρχείο Blog
2017
2015 (4)
2014 (7)
2013 (6)
2012 (8)
2011 (2)