Γίνε μέλος
Αποστολή με email
Το email σας *
email φίλου *
CAPTCHA *
CAPTCHA Code *
Ανανέωση CAPTCHA
Μήνυμα
* υποχρεωτικά πεδία
Αποστολή
Community
   από MARIA CHRISTAKOU Historian, PhD Cand. Sociology AUTh, MA Study of Religion, AUTh, BA History and Archaeology AUTh,
Δείτε το προφίλ μου
Ένα Μουσείο Παιχνιδιών ετοιμάζεται να λειτουργήσει στην Αθήνα
Last update: 27/12/2015 19:28

Ένα Μουσείο Παιχνιδιών ετοιμάζεται να λειτουργήσει στο Παλαιό Φάληρο, στον Πύργο Κουλούρα, τον οποίο η Βέρα Κουλούρα κληροδότησε στο Μουσείο Μπενάκη. Η Μαρία Αργυριάδη, η συλλογή της οποίας αποτελεί τον πυρήνα των εκθεμάτων του μουσείου, μας μίλησε για την ιστορία της συλλογής και διάλεξε για το Lifo.gr μερικά από τα χαρακτηριστικότερα παιχνίδια που περιλαμβάνει.

«Πριν από πενήντα χρόνια περίπου ο άντρας μου ήταν παλαιοπώλης στο Μοναστηράκι. Ακόμα κανείς δεν ενδιαφερόταν για τα παιχνίδια. Εγώ είχα μάθει από μικρή να τα αγαπάω και να τα φροντίζω. Θυμάμαι τα Χριστούγεννα δεν είχαν πολλά χρήματα οι γονείς μου. Η μητέρα μου μού αγόραζε μια καινούργια κούκλα και έναν μήνα πριν από τη γιορτή έπαιρνε όλα τα παλιά παιχνίδια και αφού τους έβαζε καινούργιους φιόγκους και ρουχαλάκια, τα στόλιζε κάτω από το δέντρο. Αυτό μου έχει μείνει ως βίωμα, το να μην πετάω τα παλιά παιχνίδια. Όταν, με τις πρώτες βόλτες στο Μοναστηράκι, έβλεπα πεταμένα κάτω παιχνίδια, αναρωτιόμουν πώς είναι δυνατόν να τα έχουν πετάξει και τα μάζευα.   Με τα χρόνια δημιουργήθηκε μια τεράστια συλλογή: από τη μία ήταν τα ελληνικά και από την άλλη τα ευρωπαϊκά, ακριβά παιχνίδια – οι πορσελάνινες κούκλες, τα ακριβά αυτοκινητάκια, τα τρενάκια. Μελέτησα βιβλία, πήγα σε συνέδρια και δεν περίμενα να συμβαίνει αυτό το θαύμα, να ασχολούνται τόσοι άνθρωποι με τα παιχνίδια στην Ευρώπη. Άρχισα, λοιπόν, να μαζεύω με τον άντρα μου και ευρωπαϊκά παιχνίδια, η συλλογή έγινε πάρα πολύ μεγάλη και στη συνέχεια άρχισα και τη μελέτη. Τα παιχνίδια ξεκινάνε από την αρχαιότητα και φτάνουν, περίπου, μέχρι τη δεκαετία του ’80.

 

 Η πρώτη επαφή ήταν με τα αρκουδάκια, για τα οποία έχω ιδιαίτερη αγάπη, κι έτσι άρχισα να τα μαζεύω. Αυτό που με ενδιέφερε δεν ήταν απλώς να μαζέψω τα παιχνίδια αλλά να βρω τους κατασκευαστές. Ποιοι τα φτιάξανε; Πότε τα φτιάξανε; Άρχισα, λοιπόν, μια αναζήτηση. Τα χειροποίητα παιχνίδια τα έφτιαχναν η μάνα και ο πατέρας στο χωριό, η κόρη μάθαινε το νοικοκυριό και τα παιχνίδια της είχαν σχέση με αυτό, το αγόρι μάθαινε τις δραστηριότητες του πατέρα και είχε ανάλογα παιχνίδια. Τα παιχνίδια είναι ο κόσμος των μεγάλων που έχει αντιγραφεί – ακόμα και η γκιλοτίνα της επανάστασης έχει γίνει παιχνίδι. Αν οι γονείς έβρισκαν κάτι περίεργο ή ενδιαφέρον, το αντέγραφαν κι έφτιαχναν παιχνίδια.   Σιγά-σιγά άρχισα να συλλέγω, να βρίσκω τα οικοτεχνικά, να βρίσκω τα χειροποίητα και τα πανηγυριώτικα. Θυμάμαι, όταν ήμουν παιδί, η μητέρα μου δεν με άφηνε να πιάσω πανηγυριώτικο παιχνίδι – ήταν βρόμικα, ήταν επικίνδυνα και δεν με άφηνε. Μου είχε μείνει πάντα ο καημός του πανηγυριώτικου παιχνιδιού, του πολύ απλού και τσίγκινου, κι έτσι άρχισα να τα μαζεύω. Πήγαινα στα χωριά και ρωτούσα κι έτσι βρήκα πανηγυράδες και οικοτέχνες. Όταν κάποιος γονιός έφτιαχνε τα παιχνίδια του παιδιού του και είχε ταλέντο, δεχόταν παραγγελίες και από άλλους. Έτσι έχουμε τους πρώτους οικοτέχνες, που αργότερα εξελίχθηκαν σε βιοτέχνες. Είναι σημαντικό το ότι βρήκα τους κατασκευαστές των παιχνιδιών και σήμερα γνωρίζουμε την ιστορία τους. Κάποια από αυτά, μάλιστα, συνοδεύονται από τις μνήμες των κατόχων τους.

 

Ένας άλλος που θυμάμαι είναι ο Τσάντος ο κουλουράς, από την Κέρκυρα. Έφτιαχνε πριγκίπισσες, σπαθιά και ιππότες από ψωμί και τα έβαφε με φυτικές βαφές, π.χ. από παντζάρι. Τα παιδάκια τα αγόραζαν και τα έτρωγαν. Μια πολλή σημαντική δουλειά που κάναμε ήταν ότι πήγαμε στα ΚΑΠΗ, βρήκαμε τους ηλικιωμένους και τους ζητήσαμε να ξαναφτιάξουν τα παιχνίδια των παιδικών τους χρόνων. Ήταν κάτι που είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον. Έγινε μια έκθεση με παιχνίδια που φτιάχτηκαν σε όλη την Ελλάδα και μετά το πέρας της, τα ΚΑΠΗ τα δώρισαν στο μουσείο. Έχουμε, λοιπόν, στο μουσείο μια σειρά παιχνιδιών που έχουν φτιαχτεί από τα ΚΑΠΗ.   Με τα χρόνια δημιουργήθηκε μια τεράστια συλλογή: από τη μία ήταν τα ελληνικά και από την άλλη τα ευρωπαϊκά, ακριβά παιχνίδια – οι πορσελάνινες κούκλες, τα ακριβά αυτοκινητάκια, τα τρενάκια. Μελέτησα βιβλία, πήγα σε συνέδρια και δεν περίμενα να συμβαίνει αυτό το θαύμα, να ασχολούνται τόσοι άνθρωποι με τα παιχνίδια στην Ευρώπη. Άρχισα, λοιπόν, να μαζεύω με τον άντρα μου και ευρωπαϊκά παιχνίδια, η συλλογή έγινε πάρα πολύ μεγάλη και στη συνέχεια άρχισα και τη μελέτη. Τα παιχνίδια ξεκινάνε από την αρχαιότητα και φτάνουν, περίπου, μέχρι τη δεκαετία του ’80.

 

Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι αγαπώ πάρα πολύ το Μουσείο Μπενάκη −είχα συζητήσει με τον κ. Δεληβορριά και ήξερα ότι επρόκειτο κάποια στιγμή να γίνει κάτι σχετικό με το παιδί και το παιχνίδι− κι έτσι αποφάσισα να χαρίσω σε αυτό τη συλλογή μου. Η συλλογή αποτελείται από ελληνικά και ευρωπαϊκά, ιαπωνικά και κινέζικα παιχνίδια και απ’ ό,τι έχει σχέση με το παιδί από τη στιγμή που γεννιέται – κούνιες, πάνες, κουδουνίστρες, τα πάντα. Επιπλέον, περιλαμβάνει βιβλία σχολικά και παιδικής λογοτεχνίας. Παράλληλα, έχει εμπλουτιστεί και από άλλες δωρεές που έγιναν στη συνέχεια.   Δώρισα τη συλλογή, άρχισα να γράφω βιβλία και αυτήν τη στιγμή, με τους συνεργάτες μου, δημιουργούμε το Μουσείο Παιχνιδιών, το οποίο θα στεγαστεί στον Πύργο Κουλούρα, στο Τροκαντερό, και θα ανοίξει τις πύλες του μέσα στο 2016. Η ομάδα μας αποτελείται από τη Νόρα Χατζοπούλου, που είναι το δεξί μου χέρι, την Τζένη Μαλιαρίτη και τη Μαίρη Βέργου. Είμαι πολύ περήφανη, γιατί το στήσιμο του μουσείου το έχει αναλάβει ο Σταμάτης Ζάννος, ένας σπουδαίος μουσειολόγος και σκηνογράφος. Χαίρομαι πολύ, όχι μόνο επειδή τα παιδιά θα επισκεφθούν το μουσείο και θα χαρούν αλλά και γιατί έχουμε διασώσει όλη αυτή την ιστορία των παιχνιδιών.

 

Πηγή: www.lifo.gr/Κορίνα Φαρμακόρη

Αναστηλώνεται ο ναός του Ασκληπιού στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης
Last update: 17/12/2015 03:03

Κάτι πολύ ενδιαφέρον συμβαίνει στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης. Το ιερό του Ασκληπιού, ένα μνημείο που μέχρι πριν μερικά χρόνια θεωρούνταν άγνωστο, καθώς σώζονταν μόνο τα θεμέλιά του, αποκτά μορφή. Όλα ξεκίνησαν όταν το 1993 η έρευνα της αρχιτέκτονα Ροζαλίας Χριστοδουλοπούλου την οδήγησε στην περιοχή του Ασκληπιείου και στην ανεύρεση λιθοσωρών από αρχιτεκτονικά μέλη και θραύσματα.

«Διαλύοντας αυτούς τους σωρούς αρχίσαμε να ξεχωρίζουμε συγκεκριμένες ομάδες. Ωστόσο δεν ξέραμε πού ανήκει όλο αυτό το υλικό. Η έρευνα διήρκεσε περίπου 5-6 χρόνια μέχρι που ανακαλύψαμε δυο λίθους από τη γωνία οι οποίοι ταίριαξαν με το θεμέλιο που σωζόταν. Έτσι όλη η ομάδα των υπόλοιπων αρχιτεκτονικών μελών αποδόθηκε στο ιερό γιατί είχαν την ίδια δουλειά, την ίδια σύνδεση, ήταν από το ίδιο μάρμαρο», ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Χριστοδουλοπούλου, που παρουσίασε στο ΚΑΣ την τροποποιημένη μελέτη αναστήλωσης κρηπιδώματος και βάσης τοίχων του ναού του Ασκληπιού.

Γιατί όμως τροποποιημένη; «Το 2011 που βρήκαμε δυο κομμάτια κάτω από τον πρώτο αναβαθμό μας έδωσαν νέα στοιχεία που άλλαξε και την αρχική υπόθεση. Η έρευνα συνεχίζεται κι αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον. Έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά στον χώρο, γιατί έχει ακόμα μέλη τα οποία έχουν δεχτεί επεξεργασία, μερικά έχουν επαναχρησιμοποιηθεί πολλές φορές, οπότε είναι δύσκολο να τα εντοπίσεις», σημειώνει. Συνολικά 450 αρχιτεκτονικά μέλη και θραύσματα που ήταν χαμένα μέσα στους λιθοσωρούς ταυτίστηκαν και αποδόθηκαν στο περίφημο ιερό της αρχαιότητας.

«Ήταν ένα μνημείο που υπήρχε στα χαρτιά, θεωρείτο χαμένο ως κτίσμα. Και ξαφνικά χάρη στην εργασία της Ροζαλίας απέκτησε άφθονο υλικό. Είναι ένα μεγάλο κέρδος για την ιστορική τοπογραφία της νότιας κλιτύος», δήλωσε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου ο καθηγητής Μανόλης Κορρές, εκφράζοντας τη σιγουριά ότι θα βρεθούν κι άλλοι ορθοστάτες. «Όλα τα μάρμαρα είναι εκεί», επισήμανε, κάνοντας μια μικρή μόνο παρατήρηση στη μελέτη, δηλαδή να συμπληρωθούν τα μικρά κενά χάρη της συνέχειας των γραμμών του μνημείου.

Η ίδρυση του ναού έγινε το 419/20 π.Χ., περίοδο από την οποία δεν έχει βρεθεί κανένα κατάλοιπο. «Ίσως το μόνο που μπορεί να ανήκει στον πρώτο ναό να είναι η ευθυντηρία, η κάτω – κάτω στρώση με τις πλάκες», σημείωσε η ερευνήτρια. Ο δεύτερος ναός ανήκει στον 1ο αι. π.Χ., πιθανότατα μετά το 86 π.Χ. που έγινε η επιδρομή του Σύλλα. «Εμείς αναστηλώνουμε τη δεύτερη φάση, μια επισκευή και επέκταση προς ανατολικά, που έγινε τον 3ο αι. μ.Χ. μετά την επιδρομή των Ερούλων (267 μ.Χ.) κατά την οποία καταστράφηκαν πολλά μνημεία στην Αθήνα», συμπλήρωσε η ίδια.

Η μελέτη, όπως παρουσιάστηκε στο ΚΑΣ, πήρε τα εύσημα και την ομόφωνη γνωμοδότηση των μελών του. Το ενταγμένο στο ΕΣΠΑ έργο παραδίδεται στο τέλος του έτους (δηλαδή η συγκεκριμένη φάση της αναστήλωσης που φτάνει ως τη βάση των τοίχων). Η συνέχεια αφορά την κατάθεση μελέτης για το υπόλοιπο των τοίχων, καθώς έχουν εντοπιστεί πολλά τμήματα που βρίσκονται πιο πάνω από τους ορθοστάτες και, φυσικά, τη συνέχιση της χρηματοδότησης.

Πηγή: www.newsbeast.gr

Περιηγήσου στο… Google Maps της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Last update: 13/12/2015 23:21

Ένα πρότζεκτ με αρχικό στόχο τη διευκόλυνση της ακαδημαϊκής έρευνας μπορεί να γίνει ένα διασκεδαστικό παιχνίδι εξερεύνησης των γωνιών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Είσαι στο γραφείο ή στο σπίτι και θέλεις να σκοτώσεις λίγη από την ώρα σου, αλλά να το κάνεις λέγοντας ότι ασχολείσαι με κάτι εποικοδομητικό; Τι θα έλεγες για ένα ταξίδι μέχρι την αρχαία Αμφίπολη, την Τύρο, τα Μεδιόλανα (το σημερινό Μιλάνο) και το Λονδίνιουμ (τη σημερινή πρωτεύουσα της Βρετανίας) – γενικά, μία περιήγηση σε όποια άκρη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας θέλεις εσύ; Παρόλο που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα η χρονομηχανή, μπορείς να κάνεις αυτό το ταξίδι νοερά, χάρη σε έναν λεπτομερέστατο χάρτη της πάλαι ποτέ κραταιάς αυτοκρατορίας, ο οποίος διαθέτει τη φόρμα του google maps.

Ο χάρτης αποτελεί καρπό της δουλειάς του Γιόχαν Άλφελτ, ερευνητή στο Πανεπιστήμιο του Λουντ (Σουηδία), ο οποίος με την υποστήριξη του πρότζεκτ Pelagios τον κατασκεύασε αντλώντας στοιχεία από την έκδοση Barrington Atlas of the Greek and Roman World και από τη βάση δεδομένων Pleiades που στηρίζεται στον συγκεκριμένο άτλαντα. Αν και κύριο μέλημά του ίδιου και του Pelagios είναι να διευκολύνουν την έρευνα της ακαδημαϊκής κοινότητας προσφέροντας χρήσιμα δεδομένα πάνω σε έναν χάρτη, την εξαιρετική δουλειά μπορεί να απολαύσει και ο απλός κόσμος, μια και είναι ανοικτός σε όλους.

Συνολικά ο χάρτης διαθέτει οκτώ επίπεδα ζουμ, τα οποία αυξάνονται σε εννέα σε περιοχές με πλούσια δεδομένα: στην Κεντρική και Νότια Ιταλία, τη Βόρεια Τυνησία, την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Συρία, τον Λίβανο, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο και την Ιορδανία. Επίσης, κάτω αριστερά διακρίνεται το λογότυπο της Google. Εάν το πατήσεις, παραπέμπεσαι στη σημερινή εκδοχή του χάρτη που κοιτάς εκείνη της στιγμή, όπως απεικονίζεται από την υπηρεσία χαρτών του διαδικτυακού κολοσσού.

Το googlemaps της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας περιλαμβάνει τις τοποθεσίες πόλεων, οχυρών, ναών, οικισμών, δρόμων, λουτρών, τύμβων, νεκροταφείων και πολλών άλλων. Ο χάρτης είναι χρωματισμένος ανάλογα με το υψόμετρο κάθε περιοχής, ενώ από φυσικές τοποθεσίες αναφέρονται μόνο ορισμένοι ποταμοί και λίμνες. Σκοπός σύμφωνα με τον Άλφελτ είναι δημιουργηθεί «ένας χάρτης εύληπτος, κάτι που είναι αναγκαίο για τις online εκδόσεις, ιδιαίτερα για interactive χάρτες στους οποίους οι χρήστες θέλουν να κάνουν ζουμ ή να κάνουν κλικ σε συγκεκριμένα σημεία».

Και εάν όλα αυτά φαίνονται συναρπαστικά, έχω να καταγγείλω μία σοβαρή παράλειψη: δεν βρίσκεται πουθενά το γαλατικό χωριό που αντιστέκεται με πείσμα στη ρωμαϊκή κατοχή. Αστερίξ, Οβελίξ, πού είστε;

Πηγή: www.protothema.gr

Δημοφιλή Blogs
Αποτρίχωση ή πώς να μη μοιάζουμε με τα ζώα
από Anna Archaeologist
Η μόδα είναι η τάση που έχει ο άνθρωπος να επεμβαίνει στη φύση. Ωστόσο, η τριχοφυΐα έχει λόγο ύπαρξης.
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου
από EviKapa Αρχαιολόγος, MS · Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου-Αύγουστος 2009
Αρχείο Blog
2018
2016 (2)
2015 (7)
2014 (23)