Γίνε μέλος
Αποστολή με email
Το email σας *
email φίλου *
CAPTCHA *
CAPTCHA Code *
Ανανέωση CAPTCHA
Μήνυμα
* υποχρεωτικά πεδία
Αποστολή
Community
   από ptsinari
Δείτε το προφίλ μου
Μονότονη η δίαιτα του στόλου του ναυάρχου Νέλσον
Last update: 27/03/2012 09:41

 

Παστό κρέας, κράκερ και, καμιά φορά, τα παρελκόμενα μαμούνια… Κανείς ποτέ δεν φανταζόταν το «μενού» που απολάμβαναν οι ναύτες στους Ναπολεόντειους πολέμους ούτε πλούσιο ούτε αξιοζήλευτο. Νέες χημικές αναλύσεις σκελετικού υλικού, όμως, επέτρεψαν στους αρχαιολόγους να σχηματίσουν ακριβή εικόνα και να διαπιστώσουν πόσο…  μίζερη ήταν η δίαιτα των ναυτών της Γεωργιανής εποχής.

 

Η έρευνα, υπεύθυνος της οποίας είναι ο καθηγητής MarkPollardτου Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, επικεντρώθηκε στη μελέτη των οστών 80 ναυτών που υπηρέτησαν στο βρετανικό ναυτικό από τα μέσα του 17ου έως τα μέσα του 18ου αιώνα.

 

«Μια ανάλυση ισοτόπων του κολλαγόνου των οστών (…) μας επέτρεψε να αποκτήσουμε μια εικόνα της μέσης διατροφής [των ναυτών]. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα αυτά με αρχειακό υλικό [π.χ. ημερολόγια καταστρώματος] μπορούμε να σχηματίσουμε μια πιο συγκεκριμένη εικόνα της ζωής στο ναυτικό του Νέλσον», λέει ο Δρ Pollard. Θυμίζουμε ότι ο Νέλσον ήταν ο θρυλικός διοικητής του βρετανικού στόλου στη Ναυμαχία του Τραφάλγκαρ, που έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες της Μεγάλης Βρετανίας.

 

Στα τέλη, λοιπόν, του 18ου αιώνα, το Βασιλικό Ναυτικό απασχολούσε 70.000 άνδρες (βαθμοφόρους και μη). Η σίτιση όλων αυτών αποτελούσε τεράστια οικονομική πρόκληση, καθώς η δίαιτα των ναυτών έπρεπε να είναι πλήρης, και περιλάμβανε αλεύρι, πλιγούρι, λίπη, τυρί, χοιρινό, μπίρα, μπακαλιάρο και κουάκερ. Όλα αυτά εν πλω. Τον 18ο αιώνα, η σίτιση του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού περιήλθε στη δικαιοδοσία της λεγόμενης Επιτροπής Τροφοδοσίας, η οποία επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς στα διατροφικά είδη που μπορούσε να περιλαμβάνει το σιτηρέσιο. Τα τρόφιμα με τα οποία εφοδιάζονταν οι βρετανικές φρεγάτες έπρεπε να μπορούν να διατηρούνται για μήνες, κάποιες φορές ακόμη και για χρόνια, αλλά η συντήρησή τους ήταν ακριβή και συχνά αναξιόπιστη.

 

Το ζητούμενο, από την άλλη μεριά, ήταν να διατηρηθεί και η επιχειρησιακή ετοιμότητα και μαχητικότητα των ανδρών, άρα η διατροφή τους έπρεπε να είναι επαρκής και θρεπτική. Οι μάχες του βρετανικού στόλου απαιτούσαν πολυπληθή πληρώματα, τα οποία έπρεπε να παραμένουν εν πλω και να πολεμούν χωρίς την πολυτέλεια των συχνών ανεφοδιασμών. Που σημαίνει ότι αν τους τελείωναν τα τρόφιμα, έπρεπε να διακόψουν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις για να πιάσουν λιμάνι, διαφορετικά τα υψηλά ποσοστά ασθενειών που παρουσιάζονταν καθιστούσαν τη βρετανική ναυτική δύναμη λιγότερο αξιόμαχη. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ακόμη και όταν έπλεαν ως τις Δυτικές Ινδίες και τη Μεσόγειο, η διατροφή τους δεν ξεπερνούσε τα προβλεπόμενα από την Επιτροπή Τροφοδοσίας όρια. Όχι μόνο αυτό, αλλά η δίαιτα του βρετανικού στόλου παρέμεινε ίδια και απαράλλαχτη για 200 χρόνια!

 

Γιατί ο άνθρωπος βαδίζει όρθιος;
Last update: 23/03/2012 10:48

 

Ένας επιστήμονας της Εξελικτικής Βιολογίας στο Βερολίνο, ο CarstenNiemitzδημοσίευσε μια ενδιαφέρουσα θεωρία που απαντά στο ερώτημα. Ισχυρίζεται ότι οι άνθρωποι έμαθαν να περπατούν στα δυο τους πόδια μέσα στο νερό – ούτε στη σαβάνα ούτε σε κάποια πυκνή ζούγκλα. Ορισμένοι ερευνητές πείστηκαν, βλέποντας στη θεωρία του Niemitzμια καλή εξήγηση για ένα από τα πιο μυστηριώδη άλματα της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Οι πιο πολλοί συνάδελφοί του, όμως, εκφράζουν τη δυσπιστία τους.

 

«Το ερώτημα δεν είναι γιατί σηκωθήκαμε όρθιοι, αλλά γιατί παραμείναμε όρθιοι και αρχίσαμε να βαδίζουμε έτσι» εξηγεί το σκεπτικό του ο Niemitz. Όπως πολλοί ανθρωπολόγοι, ξεκινά από την αποδοχή ότι στην ουσία δεν υπήρχε καμία εύλογη αιτία για ένα πλάσμα που ζούσε στη στεριά, να κινείται στα δυο του πόδια. Κάθε άλλο. Τα τετράποδα κινούνται και πιο γρήγορα και πιο σίγουρα. Για να μην αναφερθούμε σε όλες τις σωματικές καταπονήσεις που «φόρτωσε» στον άνθρωπο η όρθια στάσοι: κιρσοί, δισκοπάθειες και συνδεσμικές κακώσεις είναι το τίμημα που κάθε άνθρωπος σχεδόν θα πληρώσει αργά ή γρήγορα για την πολυτέλεια του να ονομάζεται δίποδο. Άρα λοιπόν, θα πρέπει να υπήρχε ένας πολύ καλός λόγος που οι πρόγονοί μας έκαναν αυτό το βήμα.

 

Η ιστορία της έρευνας του Niemitzάρχισε το 2002 σε μια βερολινέζικη πισίνα. Ο Niemitzπαρατηρεί τους λουόμενους και καταγράφει κοινά πρότυπα συμπεριφοράς ανάμεσά τους. Για παράδειγμα, ότι οι άνθρωποι που επισκέπτονται την πισίνα κολυμπούν μόνο το 2% του χρόνου παραμονής τους σε αυτήν. Το 10% το περνούν τσαλαβουτώντας στα ρηχά. Όλη την υπόλοιπη ώρα τρώνε, πίνουν, κουβεντιάζουν ή μένουν ξαπλωμένοι. Τι σημαίνει αυτό;  Ότι σκοτώνουν την ώρα τους;

 

Ο Niemitzπαρατήρησε επίσης τη συμπεριφορά των ζώων στο νερό. Όπως και ότι σε ντοκιμαντέρ οι ανθρωπίδες παρουσιάζονται να κινούνται όρθιοι στα ρηχά. Ο Niemitzπιστεύει ότι οι πρόγονοί μας «ειδικεύτηκαν», τρόπον τινά, σε μια ζωή κοντά και μέσα στο νερό. Έτσι έμαθαν να βαδίζουν στα δυο τους πόδια. Γιατί το να κινείται κανείς μέσα στο νερό στα δυο του πόδια και όχι στα τέσσερα έχει μια λογική: πρώτον μπορεί να εποπτεύει καλύτερα το χώρο και δεύτερον μπορεί να διασχίσει αποστάσεις μέσα στο νερό χωρίς να κολυμπήσει.

 

Το ίδιο το σώμα του σύγχρονου ανθρώπου φέρει σημάδια της προσαρμογής του σε μεγαλύτερη παραμονή μέσα στο νερό, σύμφωνα με τον Niemitz. Μαζί με συναδέλφους του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, συνέκρινε θερμογραφικές λήψεις πιθήκων και ανθρώπων. Οι πίθηκοι εκλύουν θερμότητα κυρίως από το πρόσωπο, τα χέρια και τα πόδια, ενώ οι άνθρωποι κυρίως από το πρόσωπο και το στήθος. Στον άνθρωπο, η κοιλιά, τα χέρια και τα πόδια, χάρη στον υποδόριο λιπώδη ιστό, έχουν καλύτερη θερμομόνωση. Ο Niemitzερμηνεύει το γεγονός ως αποτέλεσμα της προσαρμογής του ανθρώπινου είδους στο παρατεταμένο… τσαλαβούτημα σε δροσερά ύδατα.

 

Ποιο είναι όμως το πλεονέκτημα που κέρδισαν οι πρόγονοί μας; Μα οι διατροφικές πηγές, απαντά ο Niemitz. Τα περίφημα Ω3 λιπαρά που βρίσκονται στα ψάρια και τα θαλασσινά. Άλλο ένα στοιχείο που συνηγορεί υπέρ της θεωρίας του είναι ότι πολλά από τα ανθρωπολογικά κατάλοιπα που συνδέονται με πρώιμους τύπους ανθρώπου, ηλικίας 5-6 εκατ. ετών, βρέθηκαν στην Αιθιοπία, το Τσαντ και την Κένυα, περιοχές που τότε βρίσκονταν στην άκρη ενός μεγάλου τροπικού δάσους, γεμάτες ποτάμια και λίμνες. Κατά συνέπεια, π.χ. ο Αρδιπίθηκος ίσως να έπρεπε να αναζητήσει την τροφή του στα ποτάμια και τις λίμνες.

 

Κι ενώ υπάρχουν, όπως είπαμε, υποστηρικτές της άποψης Niemitz, άλλοι θεωρούν ότι τα συμπεράσματά του βασίζονται στη σημερινή προτίμηση του ανθρώπου για το νερό και άρα ανήκουν στο χώρο της φαντασίας.

 

Πώς αντιδρούν τα μουσεία στη δημοσίευση φωτογραφιών κλαπέντων αρχαιοτήτων;
Last update: 15/03/2012 10:16

 

Και όσο ετοιμάζεται η βάση δεδομένων WikiLoot, τα μουσεία δεν φαίνεται να αλλάζουν τη στάση τους στο θέμα. Με άλλα λόγια, η δημοσίευση φωτογραφιών που κατασχέθηκαν στην Ελβετία και στην Ελλάδα στο πλαίσιο ερευνών υποθέσεων αρχαιοκαπηλίας σε πολλές περιπτώσεις δεν θορύβησε τους ιθύνοντες των πολιτιστικών ιδρυμάτων που έχουν στις συλλογές τους τα αντικείμενα των φωτογραφιών.

 

Ο DavidGillστην ιστοσελίδα του LootingMattersπαραθέτει παραδείγματα: «Η Νέα Γλυπτοθήκη Κάρλσμπεργκ αρνήθηκε να παραδώσει το υλικό που της ζητήθηκε από τις ιταλικές αρχές. Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα έχει αθηναϊκό αγγείο που βρέθηκε στο φάκελο του Medici. Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στη Μαδρίτη δεν έχει ακόμη λύσει τη διαφωνία του με την Ιταλία».

 

Από τη στιγμή που ένα αντικείμενο εντοπίζεται σε φωτογραφικό αρχείο σπείρας αρχαιοκαπήλων, προφανώς πρέπει να ερευνηθεί η προέλευσή του. Ωστόσο, τα περισσότερα μουσεία, όπως και οι οίκοι δημοπρασιών αρκούνται πολλές φορές σε δηλώσεις του ύφους εκείνης του οίκου Christies, όπου εκπρόσωπός του επιβεβαίωνε ότι «[ο οίκος] δεν πουλά έργα για τα οποία έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι είναι κλεμμένα» (MaxBernheimer, Μάιος 2010). Παρ’ όλα αυτά, δημοπράτησε αντικείμενα, όπως ο μαρμάρινος κορμός νέου στη φωτογραφία, που παρουσίαζαν ανησυχητικά πολλές ομοιότητες με κάποια από το φάκελο Medici. Ανοιχτή πληγή λοιπόν φαίνεται να αποτελούν τα αντικείμενα που εμφανίζονται σε δημοπρασίες, αλλά ακόμη και εκείνα που εκτίθενται σε μουσεία και, την ίδια στιγμή, εντοπίζονται σε αρχεία υποθέσεων του παράνομου εμπορίου αρχαιοτήτων.

 

«Νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η συμμόρφωση με τις διεθνείς συνθήκες. Και εκεί ορισμένοι δεν φαίνονται πρόθυμοι να επιδείξουν πνεύμα συνεργασίας» καταλήγει ο DavidGill.  

 

Γαλατικό χωριό σε 3D
Last update: 09/03/2012 10:07

 

Οι επισκέπτες του χωριού AcyRomanceβόρεια της πόλης Ρεν στην επαρχία Καμπανίας-Αρδεννών της Γαλλίας δεν θα βρουν ίχνος από το γαλατικό χωριό που κάποτε υπήρχε εκεί. Παρ’ όλα αυτά, το χωριό αυτό έχει ανασκαφεί πλήρως. Διαδοχικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα μιας δεκαπενταετίας, αποκάλυψαν και την παραμικρή λεπτομέρεια του οικισμού που βρισκόταν στη θέση 2.200 χρόνια πριν.

 

Τα ευρήματα έδωσαν πληροφορίες για τον τρόπο ζωής και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων του οικισμού, το τι έκαναν στην καθημερινότητά τους αλλά και πολλά στοιχεία για τις ταφικές πρακτικές τους. Σύνολο ταφών νεαρών ανδρών που ήρθαν στο φως κοντά στον κεντρικό ναό του γαλατικού χωριού υποδηλώνουν πιθανές ανθρωποθυσίες.

 

Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να περιηγηθεί εικονικά το γαλατικό χωριό στη διεύθυνση http://www.gaulois.ardennes.culture.fr/en#/en/annexe/visite/t=Visit.

 

Ο αρχαιοελληνικός γάρος και η ταϊλανδέζικη σως ψαριού
Last update: 07/03/2012 12:23

 

Ποια η διαφορά ανάμεσα στο ρωμαϊκό garumή τον αρχαιοελληνικό γάρο και τη σύγχρονη ταϊλανδέζικη σως ψαριού;

 

Η Αγγλίδα SallyGrainger, συγγραφέας του CookingApicus, είναι σεφ και αρχαιολόγος (ειδικεύεται στην πειραματική αρχαιολογία). Μελέτησε αμφορείς και άλλα κεραμικά αγγεία που χρησιμοποιούνταν για το σερβίρισμα ψαριών, όπως τα ιχθυοπινάκια, από αρχαιολογικές θέσεις, κυρίως στην Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική. Μία από τις πολυτιμότερες πηγές της ωστόσο ήταν ένα ναυάγιο 2.000 ετών που βρέθηκε κοντά στις ακτές του Gradoστην Ιταλία. Το πλοίο ήταν γεμάτο ψάρια – προφανώς όχι μόνο νεκρά. Οι Ιταλοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι το πλοίο περιείχε μια τεράστια δεξαμενή ψαριών, στην οποία μπορούσαν να μεταφερθούν γύρω στα 200 κιλά «ζωντανό» ψάρι από τη Μαύρη Θάλασσα στη Μεσόγειο. Το ναυάγιο περιείχε και 600 κεραμικά αγγεία, σε ορισμένα δε σώζονταν σε άριστη κατάσταση υπολείμματα σάλτσας ψαριού.

 

Χρησιμοποιώντας τα συμπεράσματα των ερευνών της και μια συνταγή που βρήκε στο Geoponica, βιβλίο του 10ου αιώνα, η Graingerτοποθέτησε αλατισμένες σαρδέλες και παπαλίνες σε βαρέλια, έβαλε τα βαρέλια σε ένα θερμοκήπιο και τα κάλυψε με ναστόχαρτο. Ύστερα περίμενε δύο μήνες. Η Graingerανακάλυψε ότι η σως ψαριού που έφτιαξε με αυτό τον τρόπο, «αναβιώνοντας» μια αρχαία συνταγή, ήταν πολύ λιγότερο αλμυρή από τη σύγχρονη ασιατική σάλτσα, ενώ περιείχε την ίδια ποσότητα πρωτεϊνών. Το αλάτι επιβραδύνει τη διαδικασία της ζύμωσης, κατά συνέπεια οι σάλτσες ψαριού που κυκλοφορούν σήμερα στο εμπόριο χρειάζονται στην ουσία μεγαλύτερο χρόνο για να παρασκευαστούν απ’ ό,τι οι αρχαίες. Με άλλα λόγια το παλιό αυτό (δημοφιλέστατο, σημειώνουμε) «slowfood» συνοδευτικό όχι μόνο δεν περιείχε συντηρητικά αλλά ήταν έτοιμο προς κατανάλωση και σε συντομότερο χρονικό διάστημα…

 

Τα πουλιά του Κολοσσαίου
Last update: 06/03/2012 12:39

 

Γεράκια θα φέρουν οι Ιταλοί στον ουρανό πάνω από το Κολοσσαίο, προκειμένου να διώξουν τα πουλιά που ραμφίζουν και καταστρέφουν την πρόσοψή του.

 

Γλάροι, κοράκια και κοτσύφια θεωρούνται οι… υπαίτιοι για την αποκόλληση μέρους της τοιχοποιίας που σημειώθηκε πρόσφατα, με κίνδυνο να τραυματιστούν περαστικοί και επισκέπτες του μνημείου.

 

Οι αρχές ήδη συζητούν, λέει, με εταιρείες ελέγχου παρασίτων το σχέδιο «εισαγωγής» γερακιών. Η κίνηση αυτή θεωρείται το πιο αποτελεσματικό (και οικολογικό) μέτρο, προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των πουλιών που φτιάχνουν τις φωλιές τους στις εσοχές και τις σχισμές του Κολοσσαίου.

 

Τους τελευταίους μήνες ο αριθμός των πουλιών που πετούν πάνω από το ρωμαϊκό μνημείο έχει αυξηθεί αισθητά. Πολλά από αυτά αποθηκεύουν σπόρους στις κόγχες του. Οι ειδικοί λένε ότι οι σπόροι βλασταίνουν, αναπτύσσονται μέσα στις ρωγμές της τοιχοποιίας και συμβάλλουν σταδιακά στη χαλάρωση των συνδετικών κονιαμάτων του Κολοσσαίου.

 

Το πρόβλημα συγκρίθηκε με τη γνωστή ταινία του Χίτσκοκ, καθώς εντελώς συμπτωματικά δύο χρόνια πριν υπήρξαν ανάλογες επιθέσεις πτηνών σε περαστικούς – χωρίς να σημειωθεί τραυματισμός ωστόσο.

 

Πάντως σε σχέση με την αντιμετώπιση του προβλήματος, υπήρξε και μια ευφάνταση (και ευτράπελη) πρόταση από την εφημερίδα IlMessaggero: Να τοποθετηθούν σκιάχτρα μέσα στο Κολοσσαίο ντυμένα μονομάχοι!

 

Παλαιο-μέλλον
Last update: 06/03/2012 11:20

 

Ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα που μπορεί κανείς να διαβάσει στον ιστότοπο του SmithsonianInstitute, υπάρχει και μια ενότητα που τιτλοφορείται «Παλαιο-μέλλον». Υπό τον οξύμωρο αυτό τίτλο, φιλοξενούνται άρθρα που περιγράφουν την «ιστορία ενός μέλλοντος που ποτέ δεν υπήρξε». Μια γεύση από την ανάρτηση της 29/2/2012 «Ο κόσμος μας θα είναι υπέροχος το έτος 2000!»:

 

Το φύλλο της 8ης Φεβρουαρίου 1952 της αμερικανικής εφημερίδας DeltaDemocratTimesδημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Αναθαρρήστε! Ο κόσμος θα είναι υπέροχος σε πενήντα χρόνια από τώρα!». Ο συντάκτης του άρθρου μετέφερε λίγο πολύ τα συμπεράσματα του InternationalCongressofAstronauticsστο Λονδίνο και διευκρίνιζε ότι οι προβλέψεις για το μέλλον δεν βασίζονταν σε συγγραφείς βιβλίων επιστημονικής φαντασίας αλλά στα «νηφάλια συμπεράσματα των σπουδαιότερων επιστημόνων μας». Έγραφε λοιπόν o Henry C.  Nicholas:

 

«Δεν θα γίνει άλλος παγκόσμιος πόλεμος αυτόν τον αιώνα. Τα επόμενα πενήντα χρόνια θα γίνουμε μάρτυρες απίστευτου πλούτου και ευημερίας, με συνεχή άνοδο του βιοτικού επιπέδου παγκοσμίως. (…) Μέχρι το έτος 2000 οι περισσότερες ασθένειες που πλήττουν τον άνθρωπο θα έχουν αντιμετωπιστεί. Ο μέσος όρος ηλικίας θα είναι τα 100 χρόνια. Τα γαλαξιακά ταξίδια με διαστημόπλοια θα είναι μια καθιερωμένη μορφή μεταφοράς. (…)»

 

 

 

Φοβού τους Αμερικανούς και τηλεοπτικές σειρές φέροντας
Last update: 01/03/2012 08:58

Νέα τηλεοπτική σειρά σκαρφίστηκαν οι Αμερικανοί (βλ. και χθεσινό σχετικό blog). Τίτλος «Αμερικανοί ανασκαφείς». Παρουσιαστής ένας πρώην επαγγελματίας παλαιστής. Περιγραφή: «Στις ΗΠΑ υπάρχουν εκατομμύρια ιστορικά κειμήλια θαμμένα στις πίσω αυλές, τα οποία περιμένουν να αποκαλυφθούν και να αποδώσουν κέρδη. Η σειρά AmericanDiggerελπίζει να διεκδικήσει μέρος αυτής της πίτας, επισκεπτόμενη μια διαφορετική πόλη κάθε εβδομάδα ώστε να αναζητήσει πολύτιμα έργα τέχνης, ορισμένα από τα οποία παρέμειναν άθικτα επί αιώνες. (…) Πρώτο μέλημα του Savage [ο παλαιστής που λέγαμε] είναι να πείσει διστακτικούς ιδιοκτήτες οικιών να αφήσουν την ομάδα του να ανασκάψει την ιδιοκτησία του χρησιμοποιώντας ανιχνευτές μετάλλων τελευταίας τεχνολογίας και μεγάλης αντοχής σκαπτικό εξοπλισμό». 

Όπως είπαμε η σειρά καταδικάζεται ήδη από αρχαιολόγους, ιστορικούς και άλλους που έχουν βγει στο διαδίκτυο και μαζεύουν υπογραφές για τη διακοπή της. Ας ελπίσουμε μόνο ότι αυτό το αμερικανικό τηλεοπτικό φρούτο δεν θα το «μεταλαμπαδεύσουν» και στην πολύπαθη ελληνική τηλεόραση, γιατί αν οι «εγκέφαλοι» του AmericanDiggersείναι πεπεισμένοι ότι στις πίσω αυλές των ΗΠΑ υπάρχουν αρχαιολογικά κατάλοιπα, στην Ελλάδα δεν θα αφήσουν ούτε πιθαμή άσκαφτη…

Δημοφιλή Blogs
Αποτρίχωση ή πώς να μη μοιάζουμε με τα ζώα
από Anna Archaeologist
Η μόδα είναι η τάση που έχει ο άνθρωπος να επεμβαίνει στη φύση. Ωστόσο, η τριχοφυΐα έχει λόγο ύπαρξης.
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου
από EviKapa Αρχαιολόγος, MS · Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου-Αύγουστος 2009
Αρχείο Blog
2018
2013 (1)
2012 (25)