Γίνε μέλος
Αποστολή με email
Το email σας *
email φίλου *
CAPTCHA *
CAPTCHA Code *
Ανανέωση CAPTCHA
Μήνυμα
* υποχρεωτικά πεδία
Αποστολή
Community
   από ptsinari
Δείτε το προφίλ μου
GAP: ανασκαφές της Google στο παρελθόν
Last update: 29/02/2012 10:03

 

Νέα εφαρμογή της Googleμε την ονομασία GAP, GoogleAncientPlaces, ή αρχαίες τοποθεσίες από την Google, ετοιμάζεται, η οποία θα επιτρέπει στους χρήστες να επιλέγουν ένα αρχαίο κείμενο ή βιβλίο από το 500 π.Χ. έως το 500 μ.Χ. και στη συνέχεια να αναζητήσουν αναφορές σε αρχαίες τοποθεσίες σε αυτό, ενώ τα αποτελέσματα θα παρουσιάζονται σε μια φιλική διεπαφή (Interface), κοινώς σε ένα χάρτη.

 

Πρόκειται για διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα στο οποίο συμμετέχουν καθηγητές διαφόρων πανεπιστημίων. Χρηματοδοτείται από το Google Research Awards Program.

 

Αυτή τη στιγμή στο GAPέχουν ήδη περιληφθεί 27 κείμενα, ενώ φιλοδοξία της ερευνητικής ομάδας είναι μέσα στους επόμενους μήνες ο αριθμός αυτός να φτάσει κάποιες εκατοντάδες κείμενα.

 

Επίσης, το GAPείναι μέρος ενός ευρύτερου δικτύου δεδομένων που αφορούν την αρχαιότητα, το οποίο ονομάζεται Pelagiosκαι περιλαμβάνει διάφορα παρόμοια διαδικτυακά προγράμματα. Ενσωματώνοντας το GAPστο Pelagios, οι ερευνητές ελπίζουν να παρέχουν στους χρήστες πρόσβαση σε μεγαλύτερη «ποικιλία» δεδομένων, όπως αρχαιολογικά ευρήματα και ιστορικά ντοκουμέντα.

 

Σώστε τον κόσμο. Απολαύστε την τέχνη…
Last update: 28/02/2012 09:43

 

Εξαιρετικό σχόλιο πάνω στην τέχνη και τη ρητορική που χρησιμοποιείται από τους ιθύνοντες των μουσείων για την αγορά έργων διαβάσαμε στον Guardian (http://www.guardian.co.uk/artanddesign/jonathanjonesblog/2012/feb/27/save-museums-art-ashmolean-manet).

 

Αφορμή η δεδηλωμένη πρόθεση του Ashmoleanνα «σώσει» το πορτρέτο της Δεσποινίδος Κλάους του Μανέ – να τον σώσει μάλιστα προς όφελος του βρετανικού έθνους. «Γιατί άραγε τα πολιτιστικά ιδρύματα αισθάνονται υποχρεωμένα να παρουσιάζουν τις δικές τους φιλοδοξίες ως κοινωφελές έργο»;

 

Ο εν λόγω πίνακας βρίσκεται, σημειωτέον, στη Μεγάλη Βρετανία από τα τέλη του 19ου αιώνα. Τελευταία φορά παρουσιάστηκε πριν από 30 χρόνια στο κοινό. Κανείς όμως δεν είχε ασχοληθεί μέχρι που πρόσφατα ο ανώνυμος ιδιοκτήτης του αποφάσισε να τον πουλήσει στο εξωτερικό. Το Ashmoleanξεκίνησε λοιπόν εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για τη «διάσωση» του έργου…

 

Αναρωτιέται λοιπόν ο συντάκτης αν ο πίνακας χρειάζεται να σωθεί. Και να βγει από τη χώρα, δεν θα σημάνει κάποια απώλεια για τους περισσότερους Βρετανούς, οι οποίοι δεν τον είχαν δει ποτέ σε κάποιο βρετανικό μουσείο, αφού ανήκε σε ιδιώτη. Δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς με το γεγονός ότι ένα μουσείο στη νότια Αγγλία χρειάζεται έναν Μανέ μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τη δική του φιλοδοξία.

 

«Η τέχνη δεν θεραπεύει τους αρρώστους, ούτε θρέφει τους φτωχούς. Είναι άχρηστη». Είναι μια πολυτέλεια που προσφέρει ευχαρίστηση. «Ποτέ δεν θα έπρεπε να αναφέρεται κανείς σε αυτήν με τη μίζερη γλώσσα της ανάγκης, ούτε να θεωρείται ως ένα εύθραυστο αντικείμενο φιλανθρωπικού ενδιαφέροντος. Αυτό συμβαίνει μόνο με σκοπό να συγχέει κανείς τα πράγματα και να προκαλεί σύγχυση στον κόσμο. Σώστε τον κόσμο. Απολαύστε την τέχνη.»

 

Ταινία για τις «33 μέρες» δημιουργίας της Γκερνίκα
Last update: 24/02/2012 12:22

 

Χάρη στις φωτογραφίες που σώζονται αλλά και στα προσχέδια, η ταινία «33 μέρες» έχει όλες τις προϋποθέσεις να δείξει πώς ο Πάμπλο Πικάσο δημιούργησε τον διάσημο πίνακα.

 

Τις φωτογραφίες των διαφόρων σταδίων δημιουργίας της «Γκερνίκα» είχε τραβήξει η Ντόρα Μάαρ . Εκτός από τις φωτογραφίες, σώζονται εξάλλου τα σκίτσα που προηγήθηκαν του πίνακα, όπως εκείνα που απεικονίζεται το άλογο, ή το φλεγόμενο κτίριο κ.ο.κ.

 

Ο ζωγράφος συνέλαβε την «Γκερνίκα» ως μια σαφή απάντηση σε ένα σύγχρονο γεγονός, το βομβαρδισμό μιας συνηθισμένης πόλης, μια σφαγή αμάχων. Ήταν επίσης μια προσπάθειά του να παντρέψει την αποσπασματικότητα του κυβισμού και τον ονειρικό κόσμο του σουρεαλισμού με το παραδοσιακό είδος που λέγεται ιστορική ζωγραφική.

 

Έτσι, όπως γράφει ο κριτικός τέχνης JonathanJones, «ο Πικάσο δεν μας κληροδότησε μόνο έναν σπουδαίο πίνακα, αλλά και ένα σπουδαίο πρότυπο για το πώς μπορεί να δουλευτεί η τέχνη – και για ποιο λόγο είναι σημαντική. Το να μεταφερθεί η ιστορία αυτής της προσπάθειας ενός ανθρώπου να αλλάξει τον κόσμο στον κινηματογράφο είναι λαμπρή ιδέα. Ας ελπίσουμε ότι το αποτέλεσμα θα είναι αντάξιο του ηθικού και δημιουργικού ηρωισμού του Πικάσο».

 

Την ταινία θα σκηνοθετήσει ο Κάρλος Σάουρα και τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν το επόμενο καλοκαίρι…

 

 

 

Οι γλώσσες υπό εξαφάνιση και τα social media
Last update: 24/02/2012 09:28

 

Από τις 7.000 γλώσσες που μιλιούνται σήμερα στη Γη, οι μισές περίπου αναμένεται να έχουν εξαφανιστεί ως το τέλος του αιώνα. Κι εκείνο που μοιάζει να μπορεί να «φρενάρει» κάπως αυτή την εξέλιξη δεν είναι άλλο από την ψηφιακή τεχνολογία, σύμφωνα με τον JonathanAmos (BBCNews).

 

Για παράδειγμα, τα Tuvanείναι μια ντόπια διάλεκτος που μιλιέται από τους νομαδικούς λαούς της Σιβηρίας και της Μογγολίας. Αυτή τη στιγμή, υπάρχει εφαρμογή για iPhoneεκμάθησης της προφοράς τους.

 

«Οι μικρές γλώσσες χρησιμοποιούν τα socialmedia, το YouTube, τα γραπτά μηνύματα μέσω κινητών τηλεφώνων και λοιπά για να διευρύνουν την παρουσία τους» λέει ο DavidHarrison, καθηγητής γλωσσολογίας στο SwarthmoreCollege.

 

Για κάποιους πρόκειται για μία από τις θετικές πλευρές της παγκοσμιοποίησης: μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας, του Διαδικτύου κ.ο.κ., μία γλώσσα που μιλιέται από 50 ανθρώπους όλους κι όλους σε κάποια απομακρυσμένη περιοχή μπορεί να αποκτήσει διεθνή φωνή και διεθνές κοινό…

 

Ο Harrisonταξιδεύει ανά τον κόσμο αναζητώντας τους τελευταίους ανθρώπους που κατέχουν γλώσσες υπό εξαφάνιση. Σε συνεργασία με το NationalGeographic έχει συμβάλει στην παραγωγή οκτώ λεξικών με ήχο.

 

Τα λεξικά αυτά περιλαμβάνουν περισσότερα από 32.000 λήμματα σε οκτώ διαφορετικές γλώσσες που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Για τη φωνητική εγγραφή των λέξεων έχουν χρησιμοποιηθεί άνθρωποι που μιλούν την εκάστοτε γλώσσα ως μητρική τους.

 

Βεβαίως, η τεχνολογία δεν μπορεί να διασώσει όλες τις γλώσσες από την εξαφάνιση. Το πρόβλημα είναι ότι με κάθε γλώσσα που πεθαίνει χάνεται και ένα κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού, γιατί στη γλώσσα αποτυπώνεται η γνώση, η εμπειρία, ο πολιτισμός μιας ομάδας ανθρώπων.

 

Αναζητώντας την Κιβωτό του Νώε…
Last update: 23/02/2012 10:31

 

Όπως γράφει ο Guardian, με δυσπιστία αντιμετώπισαν οι Βρετανοί αρχαιολόγοι εχθές τον Φρανκ Μος , της αμερικανικής Επιτροπής Συγκλήτου του Διαστήματος, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι βρήκε… την Κιβωτό του Νώε! Συγκεκριμένα, ο Μος είπε σε συγκέντρωση Αμερικανών χαρτογράφων ότι μια κηλίδα πάνω σε μια φωτογραφία του Όρους Αραράτ, που τραβήχτηκε από δορυφόρο, ίσως είναι τα κατάλοιπα της Κιβωτού. Οι κηλίδες αυτές «ή θα είναι το Τέρας του Λοχνές, ή θα είναι η Κιβωτός» είπε ένας ειδικός, ενώ ένας συνάδελφός του ρώτησε: «Τα ίχνη ζώων που φαίνονται είναι ανά δύο;»

 

Κανένας δεν μπορούσε να απαντήσει χθες σε οποιοδήποτε, σοβαρό ή μη, ερώτημα, γιατί κανένας αρμόδιος δεν είχε δει ακόμη τη φωτογραφία. Ο Μος φαίνεται πως βασίζει τη θεωρία του σε κάποια «εμπιστευτική έκθεση» του Δρα Τζον Μοντγκόμερυ, του TrinityDivinitySchoolτου Ντίρφιλντ (Ιλινόις), γεγονός που μάλλον θα εντείνει τη δυσπιστία των αρχαιολόγων, καθώς οι χριστιανοί φονταμενταλιστές ανέκαθεν ήθελαν διακαώς να ανακαλύψουν την Κιβωτό.

 

Το 1955, ένας Γάλλος, ονόματι Φερνάντ, ισχυρίστηκε πως βρήκε την Κιβωτό στην ίδια περιοχή. Τότε το όρος κατακλύστηκε από αποστολές (χρηματοδοτούμενες από τις ΗΠΑ) σε μια επιχείρηση «επαλήθευσης» της Γένεσης. Ωστόσο, αυτό που ο Φερνάντ πέρασε για την Κιβωτό αποδείχθηκε πως χρονολογούνταν στο 560 μ.Χ., αρκετές χιλιάδες χρόνια αφότου ο Νώε ανέβηκε την ανεμόσκαλα του πλοίου του.

 

Επίσης, αν ποτέ το έκανε αυτό, θα ήταν πιθανότατα εκατοντάδες χιλιόμετρα νοτιότερα. «Η πιθανότητα να βρεθεί η Κιβωτός του Νώε οπουδήποτε είναι πολύ μικρή» είπε χτες ο καθηγητής Γκλιν Ντάνιελ. Και ειδικά όσον αφορά το Όρος Αραράτ, η πιθανότητα αυτή είναι ακόμη μικρότερη, καθώς ο Νώε έδρασε στην Κάτω Μεσοποτομία.

 

Πέρα από αυτό, όπως παρατήρησε και ο καθηγητής Μπάρινγκτον Κάνλιφ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η ιστορία αυτή της Βίβλου δεν μπορεί να θεωρηθεί Ιστορία με κεφαλαίο γιώτα. «Αντανακλά τις μνήμες μιας πλημμύρας ή μιας σειράς πλημμυρών στη Μεσοποταμία. Και πάντως, τίποτε δεν συνδέει το Αραράτ με την ιστορία αυτή».

 

Ορισμένοι, μάλιστα, τονίζουν ότι το Όρος Αραράτ πήρε το όνομα του μόλις τον 16ο αιώνα. «Όλοι οι αρχαίοι λαοί» είπε ειδικός από το Βρετανικό Μουσείο, «έχουν μια ιστορία για μια πλημμύρα». Ο Δρ Μοντγκόμερι, παρ’ όλα αυτά, φαίνεται έτοιμος να ξεκινήσει μία ακόμη αποστολή στις πλαγιές του περίφημου βουνού.

 

Αν οι τουρκικές αρχές θα του επιτρέψουν να κάνει κάτι τέτοιο είναι μια άλλη υπόθεση, καθώς απαγόρευσαν την τελευταία αποστολή που είχαν χρηματοδοτήσει οι ΗΠΑ το 1970.

 

Παρότι δύσπιστοι, οι αρχαιολόγοι κρατάνε… πισινή, και περιμένουν να δουν τη φωτογραφία προτού αποφανθούν για την ανακάλυψη του Μος.

 

Η κλοπή στην αρχαία Ολυμπία, ο τουρισμός και η βαρβαρότητα
Last update: 21/02/2012 12:16

 

Ο αρχαίος πολιτισμός είναι μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς και, στην πρόσφατη ιστορία, φαινόταν πως τίποτε δεν μπορούσε να απειλήσει πραγματικά αυτή την κληρονομιά. Οι τουρίστες επισκέπτονταν αρχαιολογικούς χώρους, όπως την Γκίζα της Αιγύπτου και την Ολυμπία της Ελλάδας, θεωρώντας ως δεδομένο ότι έβλεπαν θαύματα του αρχαίου κόσμου που πάντα θα ήταν διαθέσιμα και προσβάσιμα προς το κοινό.

 

Ωστόσο, η αστάθεια που κυριαρχεί στον κόσμο το 2012 απειλεί τα κατά τα φαινόμενα και τα μνημεία της αρχαιότητας. Στην Ελλάδα, η αγωνία και η απόγνωση, καθώς η πιο αδύναμη οικονομία στην ευρωζώνη δέχεται ασφυκτικές πιέσεις για να αλλάξει ριζικά έναν ολόκληρο τρόπο ζωής, είχαν μια ανησυχητική επίπτωση στην Ολυμπία την προηγούμενη εβδομάδα, όπου ένα μουσείο των αρχαίων ελληνικών Ολυμπιακών Αγώνων λεηλατήθηκε από κλέφτες. Ίσως και να είναι σύμπτωση, αλλά πρόκειται για τη δεύτερη κλοπή σε μουσείο της Ελλάδας σε σύντομο χρονικό διάστημα.

 

Στο μεταξύ, στην Αίγυπτο, μειώθηκε δραματικά ο αριθμός των επισκεπτών μετά την επανάσταση και τα ξενοδοχεία είναι σχεδόν άδεια.

 

Στο σημείο αυτό είναι που η λέξη «τουρισμός» γίνεται επικίνδυνη. Οι άνθρωποι που επισκέπτονται την Αίγυπτο για να θαυμάσουν την αρχαία τέχνη της είναι σαφώς τουρίστες, σε μια χώρα που ήταν το λίκνο της ίδιας της ιδέας του σύγχρονου τουρισμού. Η λέξη αυτή όμως, αδίκως ίσως, κατέληξε να υποδηλώνει μια εγωιστική, ρηχή μορφή καταναλωτισμού, μιας τάσης πολύτιμης, ως προς τα οικονομικά της οφέλη, για φτωχές χώρες, αλλά εντελώς άσχετης  με τις πολύ σοβαρότερες αγωνίες που έχουν σχέση με την εθνική αυτοδιάθεση και τις δημοκρατικές αλλαγές.

 

Το να υποβιβάσουμε τα προβλήματα του αιγυπτιακού τουρισμού με τους όρους που περιγράψαμε θα ήταν λάθος. Πολλοί άνθρωποι επισκέπτονται την Αίγυπτο λαχταρώντας να δουν από κοντά τα μάτια του Τουταγχαμών και να σταθούν στη βάση της Μεγάλης Πυραμίδας. Σε πιο πρακτικό επίπεδο, τα έσοδα από τον τουρισμό συμβάλλουν στη διατήρηση και τη λειτουργία των αιγυπτιακών αρχαιολογικών χώρων και μνημείων. Το να ισχυριστεί κανείς ότι οι χώροι αυτοί έχουν ενδιαφέρον μόνο για τους «τουρίστες» θα ήταν τραγικό.

 

Τόσο η Ελλάδα όσο και η Αίγυπτος είναι «φύλακες» χώρων και αντικειμένων μεγάλης αξίας και σημασίας για όλο τον κόσμο. Εάν η UNESCOέχει κάποιο ρόλο, σίγουρα αυτός είναι να εξετάσει τη μοίρα των αρχαιοτήτων στους καιρούς που ζούμε. Και αν συρρικνώσουμε και ξεγράψουμε την αρχαιότητα σαν κάτι που αφορά τον τουρισμό και την επιστημονική κοινότητα, ως κάτι που δεν έχει σχέση με την ταραγμένη περίοδο που διανύουμε, τότε βρισκόμαστε ήδη καθ’ οδόν για τη βαρβαρότητα.

 

Το άρθρο υπογράφει ο κριτικός τέχνης JonathanJones και δημοσιεύθηκε στον βρετανικό Guardian.

 

Άρτος και θεάματα αλά τουρκικά…
Last update: 20/02/2012 10:49

Στην ιστοσελίδα Palmographosδιαβάσαμε: «Αντιδράσεις προκαλεί τουρκική κινηματογραφική παραγωγή, η οποία φιλοδοξεί να παρουσιάσει την ιστορία μιας αγάπης, με φόντο την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η ταινία, με τίτλο “Άλωση–1453”, αποτελεί την πιο πολυδάπανη τουρκική παραγωγή και φιλοδοξεί με χολιγουντιανά εφέ να πείσει τη διεθνή κοινότητα για το μεγαλείο των Οθωμανών Τούρκων!

Στις σκηνές απεικονίζονται όλοι οι πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών, ενώ διακωμωδούνται εμμέσως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Φυσικά στο τρέιλερ που κυκλοφορεί και κόστισε 600.000 δολάρια έχουν αφαιρεθεί οι εικόνες από τις σφαγές των Ελλήνων, ενώ το συνολικό κόστος της ταινίας υπολογίζεται σε 17 εκατομμύρια δολάρια και θα προβληθεί, όπου υπάρχουν Τούρκοι, μουσουλμάνοι, αλλά και στην πΓΔΜ.

Η ταινία χρησιμοποιεί την τουρκική γλώσσα, ενώ τα γεγονότα παρουσιάζονται μέσα από το πρίσμα της οθωμανικής ανωτερότητας, όπως άλλωστε προστάζει η λογική Νταβούτογλου σήμερα… Άλλωστε, το φιλόδοξο σχέδιο Ερντογάν περιλάμβανε εξαρχής την επιστροφή στις αρχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Άρτος και θεάματα, λοιπόν με ισχυρές δόσεις τουρκικού εθνικισμού…»

Δεν ξέρω αν η παρακολούθηση τουρκικών σήριαλ αποτελούσε την κρυφή (ή και φανερή) αμαρτία μερίδας του ελληνικού κοινού. Ο συντάκτης, όμως, του κειμένου έχει ένα δίκιο εδώ, αν σκεφτεί κανείς ότι μόνο τον περασμένο χειμώνα προβάλλονταν τρεις τουρκικές παραγωγές στην ελληνική τηλεόραση. Και επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο…

Οι αρχαιολόγοι, ο Ιντιάνα Τζόουνς και η CIA
Last update: 19/02/2012 09:27

Στο UniversityMichiganPressδιαβάσαμε για το βιβλίο της Σούζαν Χιουκ Άλεν «ClassicalSpies…» ότι «πρόκειται για την πρώτη καταγραφή των επιχειρήσεων της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Ελλάδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. (…) Κι ενώ ο σύγχρονος αναγνώστης ίσως πιστεύει ότι ο Ιντιάνα Τζόουνς είναι απλά ένας φανταστικός χαρακτήρας, το βιβλίο αυτό περιγράφει καταστάσεις που ακόμη και ο Ίντυ θα ένιωθε απολύτως στο στοιχείο του: θάβοντας ημερολόγια ανασκαφών από την Αρχαία Αγορά σε αιγυπτιακό τάφο, οργανώνοντας πτώσεις με αλεξίπτωτο στη Θράκη και φυγαδεύοντας διπλούς κατασκόπους από την Τουρκία μέσα σε καΐκι με πανσέληνο. (…) Η Σούζαν Χιουκ Άλεν αποκαλύπτει αξιοσημείωτες λεπτομέρειες για μια αξιοσημείωτη ομάδα ατόμων. Πίσω από το προσωπείο καθηγητών και μελετητών χαμηλών τόνων, γνωστοί αρχαιολόγοι έπαιξαν αποτελεσματικά το ρόλο των κατασκόπων σε ένα συναρπαστικό παιχνίδι του ποντικού με τη γάτα με τους Ναζί.

Το βιβλίο βασίζεται σε συνεντεύξεις ανθρώπων που για πρώτη φορά μοιράζονται την ιστορία τους, με αδημοσίευτα μυστικά έγγραφα, προσωπικά ημερολόγια και επιστολές, όπως και φωτογραφίες…»

Ας ελπίσουμε ότι θα δούμε το βιβλίο και στην ελληνική γλώσσα…

Υπάρχουν όρια…
Last update: 17/02/2012 12:54

 

Η εταιρεία του δημοφιλέστερου αναψυκτικού στον κόσμο έχει χρησιμοποιήσει διαφημίσεις όπου ο Πύργος του Άιφελ και το EmpireStateBuildingαπεικονίζονται ως μπουκάλια της κόκα-κόλα. Το ίδιο έκανε και με τον Πύργο της Πίζας.

 

Όταν όμως επιχείρησε να «φορέσει» το μπουκάλι στον Παρθενώνα συνάντησε την ελληνική αντίσταση. Συγκεκριμένα η διαφήμιση έδειχνε τα μπουκάλια της κόκα-κόλα στη θέση των κιόνων του Παρθενώνα. Όλα αυτά το έτος 1992. Η εταιρεία δημοσίευσε ολοσέλιδη διαφήμιση στην CorrieredelaSerra, για να την αποσύρει στα γρήγορα μετά τις σθεναρές αντιδράσεις των Ελλήνων. Οι εκπρόσωποι της κόκα-κόλα έστειλαν επιστολή όπου ζητούσαν ταπεινά συγγνώμη από την Ελλάδα.

 

Οι Έλληνες, όπως είχε γραφτεί τότε στους NewYorkTimes, αποκαλούν την Ακρόπολη «ιερό βράχο» από σεβασμό προς τα αρχαία μνημεία που δεσπόζουν στο λόφο αυτό. Ο τότε γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού (και όχι Τουρισμού) Παναγιώτης Φωτέας δήλωσε ότι ο Παρθενώνας είναι «διεθνές σύμβολο τελειότητας χάρη στο συνδυασμό μορφής και κάλλους».  

 

Μαθήματα Ελληνικής Ιστορίας
Last update: 10/02/2012 14:00

Στην παρούσα ιστορική συγκυρία, όπου ακούγεται συχνά η φράση «για τη σωτηρία της πατρίδας», παραθέτω απόσπασμα από το βιβλίο της Ιστορίας που διδάσκονται οι μαθητές της Ε΄ Δημοτικού στην Ελλάδα, στο κεφάλαιο όπου περιγράφεται πώς οι Βυζαντινοί αντιμετώπισαν τη δεινή κατάσταση της αυτοκρατορίας, με Πέρσες και Αβάρους να την απειλούν και τα ταμεία του κράτους άδεια: «…ο Πατριάρχης Σέργιος, σύμφωνα με το Θεοφάνη: έδωσε τα χρήματα της εκκλησίας ως δάνειο στο κράτος. Πήρε τα πολυκάντηλα και τα άλλα χρυσά σκεύη από τη Μεγάλη Εκκλησία, τα έδωσε στον αυτοκράτορα κι αυτός έκοψε νομίσματα». 

 

 

Δημοφιλή Blogs
Αποτρίχωση ή πώς να μη μοιάζουμε με τα ζώα
από Anna Archaeologist
Η μόδα είναι η τάση που έχει ο άνθρωπος να επεμβαίνει στη φύση. Ωστόσο, η τριχοφυΐα έχει λόγο ύπαρξης.
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου
από EviKapa Αρχαιολόγος, MS · Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων
Ιερό του Διονύσου στα Ύρια της Νάξου-Αύγουστος 2009
Αρχείο Blog
2018
2013 (1)
2012 (25)